Κάλεσμα για την πορεία της 6ης Δεκέμβρη, στις 6 στην Καμάρα

17 χρόνια μετά τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από τις δυνάμεις καταστολής και τη νεολαιίστικη εξέγερση που ακολούθησε, το σύστημα της εκμετάλλευσης σκληραίνει συνεχώς την πολιτική της φασιστικοποίησης. Γιατί η πολιτική της φασιστικοποίησης είναι αναπόσπαστο στοιχείο της πολεμικής προετοιμασίας. Γι’ αυτό μιλάει ο Δένδιας για την αλλαγή κουλτούρας των ευρωπαϊκών κοινωνιών και για φέρετρα με σημαίες. Θέλουν να τσακίσουν οποιαδήποτε αντίδραση, γι’ αυτό θέλουν να βγάλουν τις απεργίες και τις διαδηλώσεις στην παρανομία.Και μαζί με αυτά, περνάνε αντεργατικούς νόμους που μας θέλουνε να δουλεύουμε περισσότερο για λιγότερα, να διαλύσουν τη δωρεάν παιδεία και υγεία κι οποιαδήποτε κοινωνική παροχή αναγκάστηκαν να παραχωρήσουν.

Στις 6 Δεκέμβρη να κατέβουμε μαζικά στο δρόμο. Γιατί η οργή μας πρέπει να γίνει οργανωμένος αγώνας! Να καταδικάσουμε την πολιτική που δολοφονεί καθημερινά στα εργατικά ατυχήματα, στα Τέμπη, και ετοιμάζει το λαό για τα νέα πολεμικά σφαγεία.

Συγκέντρωση: Σάββατο 6 Δεκέμβρη στις 18.00 στην Καμάρα 

 

Συγκέντρωση-Διαδήλωση για την Παλαιστίνη το Σαββατο 29/11 στις 12:00

 Νέα συγκέντρωση-διαδήλωση για την Παλαιστίνη το Σάββατο 29/11 στις 12:00, στο Άγαλμα Βενιζέλου.

 Ο αγώνας συνεχίζεται! 

 

Πρωθυπουργός της Ιαπωνίας: ο ύπνος είναι… outdated!

«Κοιμάμαι περίπου δύο ώρες, το πολύ τέσσερις ώρες. Νιώθω ότι αυτό είναι κακό για το δέρμα μου», δήλωσε η νέα πρωθυπουργός της Ιαπωνίας, Σανάε Τακαΐτσι, αφότου συγκάλεσε meeting στις 3.00 τα ξημερώματα με τους συνεργάτες της.

Η εκπρόσωπος τους του Ιαπωνικού κεφαλαίου προσπαθεί να δώσει «το καλό παράδειγμα» στους εργαζόμενους της χώρας, από τους οποίους απαιτεί ακόμα περισσότερο ξεζούμισμα, ακόμα περισσότερες ώρες δουλειάς.

«Αν μπορούμε να δημιουργήσουμε τις συνθήκες για μια κατάσταση όπου οι άνθρωποι μπορούν να βρουν μια ισορροπία που να ταιριάζει στις επιθυμίες τους μεταξύ της φροντίδας των παιδιών, των οικογενειακών ευθυνών και της εργασίας και της απόλαυσης του ελεύθερου χρόνου τους, αυτό θα ήταν ιδανικό», δήλωσε.

Επανέλαβε, δηλαδή, τα γνωστά επιχειρήματα των υπουργών της ΝΔ περί «ισορροπίας μεταξύ προσωπικού και εργάσιμου χρόνου», σύμφωνα με τα οποία ψήφισε το 13ωρο και τις απλήρωτες υπερωρίες.

Δεν ξέρουμε αν οι Ιάπωνες εργαζόμενοι ανησυχούν κυρίως για το δέρμα τους, σε μία χώρα όπου ο θάνατος από την εξαντλητική, εντατικοποιημένη εργασία έχει πάρει όνομα (Karoshi).

Αυτό που ξέρουμε είναι ότι πλέον ο καπιταλισμός έχει βαφτίσει την οπισθοδρόμηση ως πρόοδο, το μεσαίωνα ως εξέλιξη. Περιφέρει ως επίτευγμα της ανθρωπότητας να εργάζονται το 2025 παιδιά από τα 14 έτη, ηλικιωμένοι και συνταξιούχοι μετά τα 74.

Παρουσιάζει ως «μόδα» και «εταιρική κουλτούρα» να συνηθίζουμε σε συνθήκες εργασίας που καταπατούν ακόμα και βιολογικές ανάγκες του ανθρώπινου οργανισμού, όπως ο ύπνος.

Άραγε αν δεν βρεθούν κάποιοι «οπισθοδρομικοί» ποιος θα πει το αυτονόητο: «8 ώρες δουλειά, 8 ώρες ανάπαυση, 8 ώρες προσωπικός χρόνος»! 

 

Εκλογές στο ΣΕΤΗΠ Θεσσαλονίκης για όσο χρειαστεί!

Την Πέμπτη 6 Νοεμβρίου ανακοινώθηκε από την Εφορευτική Επιτροπή του ΣΕΤΗΠ Θεσσαλονίκης η διενέργεια εκλογών στο σωματείο από Δευτέρα 10/11 μέχρι και την Κυριακή 16/11. Όμως τη Δευτέρα 17 Νοέμβρη ανακοινώθηκε παράταση(!) των εκλογών, με μία έξτρα μέρα, την Πέμπτη 20/11.  Δεν αρκεί ότι στις συγκεκριμένες εκλογές υπάρχει και ηλεκτρονική κάλπη, η οποία φανερώνει την διάθεση του απερχόμενου ΔΣ του ΣΕΤΗΠ (Ταξική Ενότητα/ΠΑΜΕ) να μην συγκρουστεί καν με την διοίκηση του Εργατικού Κέντρου και να εφαρμόσει διάταξη του νόμου Χατζηδάκη (που αποτελεί ένα πρώτο βήμα στο φακέλωμα των σωματείων), αλλά τώρα έχουμε και ξαφνική παράταση των εκλογών.

Ως Αγωνιστική Πρωτοβουλία θεωρούμε εκφυλισμό των εκλογών το ξεχείλωμα της διαδικασίας. Δεν ισχυροποιείται κανένα σωματείο ούτε με το να μεταφέρεις την κάπλη πέρα-δώθε στους χώρους δουλειάς, ούτε με την παράταση των εκλογών προκειμένου να βγούνε τα κουκιά. Ένα σωματείο-όπως και το ΣΕΤΗΠ- ισχυροποιείται όταν κινείται στην κατεύθυνση ανατροπής - μη εφαρμογής των νόμων και συνδέεται με την βάση μέσα απο συνελεύσεις και πολιτικές διαδικασίες οι οποίες αποτελούν όπλο οργάνωσης του αγώνα των εργαζομένων.

 

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ 2025 - Δευτέρα 17 ΝΟΕΜΒΡΗ, 18.00, ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΑΠΘ

Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΗ, ΟΔΗΓΟΣ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ

Η πορεία του Πολυτεχνείου δεν είναι μια επετειακή πορεία ξεκομμένη από τις διεκδικήσεις του σήμερα. Αντίθετα, τα αιτήματα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου παραμένουν επίκαιρα και αποτελούν πηγή έμπνευσης των αγώνων στο σήμερα.

Σε μια χρονική περίοδο που η κυβέρνηση εντείνει την επίθεση της, τόσο με τον καινούριο εργασιακό νομό που διαλύει την εργασιακή μας καθημερινότητα, όσο και με την επίθεση σε παιδεία και υγεία, με το νέο πειθαρχικό των δημοσίων υπαλλήλων και πληθώρα διώξεων εκπαιδευτικών που αρνούνται να αξιολογηθούν. 

Στο Παλαιστινιακό μέτωπο, το σιωνιστικο ισραηλινό κράτος συνεχίζει τη γενοκτονία σε βάρος των Παλαιστινίων, ενώ ο άδικος πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται. Οι ανταγωνισμοί των ιμπεριαλιστών εντείνονται, κάτι που αυξάνει κατακόρυφα και τους πολεμικούς κινδύνους για τους λαούς και κάνει επιτακτική ανάγκη να βγούμε στο δρόμο και να συγκροτήσουμε μαζικό αντιπολεμικό αντιιμπεριαλιστικό κίνημα!

52 χρόνια μετά, κι ο λαός μας, οι εργαζόμενοι, η νεολαία βρίσκονται αντιμέτωποι καθημερινά με τις όλο και πιο βάρβαρες καταστάσεις του σύγχρονου μεσαίωνα, του συστήματος της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης, ενός συστήματος που σαπίζει και δολοφονεί, ενός συστήματος που προετοιμάζεται για τον 3ο Παγκόσμιο Πόλεμο!

Μόνο η δικιά μας αντίσταση μπορεί να ανατρέψει αυτές τις πολιτικές. Όλοι και όλες στον δρόμο την Δευτέρα 17 Νοέμβρη με συγκέντρωση στις 18:00 στο πολυτεχνείο!

 

 

Πώς λειτουργεί ένα σωματείο με ηλεκτρονικές διαδικασίες; Η περίπτωση του ΣΕΤΕΠ (σωματείο εργαζομένων στην Teleperformance)

 Αναδημοσιεύουμε το κείμενο της Μ.Β., εργαζόμενης στην Teleperformance σχετικά με τη λειτουργία του ΣΕΤΕΠ (σωματείο εργαζομένων στην Teleperformance. 

 Πώς λειτουργεί ένα σωματείο με ηλεκτρονικές διαδικασίες;

Ο ν. Χατζηδάκη ψηφίστηκε το ’21, και ήταν από τα χειρότερα νομοσχέδια για τα εργασιακά που έχουν περάσει τα τελευταία χρόνια. Έκανε υποχρεωτικό για τα σωματεία να γραφτούν στο ΓΕΜΗΣΟΕ για να μπορούν να διαπραγματευτούν για συλλογικές συμβάσεις, και για να μπορούν να καλύψουν τους εργαζόμενους σε απεργίες, στάσεις εργασίας και άλλες μορφές διαμαρτυρίας. Επίσης, για να έχει ένα σωματείο αναγνώριση, πρέπει να κάνει ηλεκτρονικές συνελεύσεις και εκλογές, και ένα σωρό άλλα μέτρα που στόχο έχουν την αποδιοργάνωση των σωματείων και τελικά την αποσυγκρότηση του κόσμου από τα συλλογικά μέσα πάλης του.

Πλέον πάρθηκε απόφαση από τα σωματεία που ηγείται η Ταξική Ενότητα (ΠΑΜΕ) να εφαρμοστεί η ηλεκτρονική ψηφοφορία για «15 λεπτά έτσι για το τυπικό, κανένας δεν θα μπει να ψηφίσει». Επίσης έτσι για το τυπικό θα δηλωθεί 1 άτομο στο μητρώο. Γιατί όλα αυτά; Για να μην σηκώσει κόντρα στην προϋπόθεση εφαρμογής του νόμου για να μπορεί να συμμετάσχει το σωματείο στο επόμενο συνέδριο του ΕΚΘ.

Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει πρόθεση, λένε, να εφαρμοστεί ο ν. Χατζηδάκη, αφού το ΠΑΜΕ συνεχίζει να μάχεται ενάντια αυτού. Και κάπου εδώ διαφωνούμε. Γιατί υπάρχουν παραδείγματα εφαρμογής του νόμου σε άλλα σωματεία.

Η περίπτωση του ΣΕΤΕΠ (σωματείο εργαζομένων στην Teleperformance).

Μετά τις μαζικές κινητοποιήσεις την άνοιξη του ’24  στην Teleperformance, έγινε φανερή η ανάγκη για επιχειρησιακό σωματείο. Έτσι, ξεκίνησε η διαδικασία ίδρυσης του σωματείου αυτού, με κανονικότατη συμμετοχή στο μητρώο. Το τελευταίο, να σημειωθεί, το παραδέχθηκε η τότε προσωρινή διοίκηση μόνο αφότου έγινε ερώτηση.

Από τη στιγμή που έγινε, βέβαια, αυτό, εφαρμόστηκαν χωρίς δεύτερη σκέψη και οι υπόλοιπες διατάξεις του νομοσχεδίου, όπως η διαδικτυακή συνέλευση, και λήψη αποφάσεων στην ίδια συνέλευση με ηλεκτρονική ψηφοφορία. Στην ίδια συνέλευση τέθηκε και το ζήτημα των διαδικτυακών εκλογών για την ανάδειξη του ΔΣ, φυσικά ως «θετικό βήμα για τους εργαζόμενους», και όχι ως αναγκαστικό μέτρο λόγω νομοσχεδίου. Τα επιχειρήματα υπέρ μιλούσαν για δυνατότητα περισσότερων εργαζόμενων να συμμετάσχουν στις εκλογές, ακόμη κι αν δεν κατοικούσαν σε περιοχές όπου υπήρχε δυνατότητα για παράρτημα. Η αναφορά στον κίνδυνο αποσυγκρότησης έγινε μόνο φευγαλέα. «Παλιότερα οι κάλπες πήγαιναν στις περιοχές όπου ήταν οι εργαζόμενοι. Σήμερα οι εργαζόμενοι βρίσκονται διαδικτυακά» ειπώθηκε χαρακτηριστικά από μέλος του ΠΑΜΕ.

Σε αυτές τις εκλογές, υπό αυτές τις συνθήκες, αποφασίσαμε να μην συμμετάσχουμε, ως ένδειξη διαμαρτυρίας προς τη διαδικασία και καταγγελίας της πλήρους εφαρμογής ενός από τους χειρότερους νόμους που έχουν περάσει τα τελευταία χρόνια.

Οι εκλογές, βέβαια, έγιναν. Στη Θεσσαλονίκη κατέβαινε μια αυτόνομη ομάδα 3 ατόμων, και υποψήφιοι του ΠΑΜΕ, όλοι σε ενιαίο ψηφοδέλτιο, όπως πέρασε από τη προαναφερθείσα συνέλευση. Αρχικά οι εκλογές ήταν να κρατήσουν 3 μέρες, με δυνατότητα διαδικτυακής ψήφου και τις 3 μέρες, ενώ δια ζώσης αποκλειστικά την πρώτη. Στον πρώτο κύκλο, η συμμετοχή του κόσμου ήταν κυρίως με φυσική παρουσία, με την αυτόνομη ομάδα να φαίνεται να ηγείται και να βγάζει τουλάχιστον 2 εκλεγμένους. Εντέλει οι εκλογές παρατάθηκαν, με τη Θεσσαλονίκη να έχει αποκλειστική δυνατότητα συμμετοχής στις διαδικτυακές. Εκεί το αποτέλεσμα ανατράπηκε, το ΠΑΜΕ έβγαλε 3 εκλεγμένους, με τον έναν να μην κατοικεί καν στη Θεσσαλονίκη εκείνο το διάστημα, και τους 2 από τους 3 εκλεγμένους να μην τους έχουν δει από τότε σε καμία διαδικασία τα ενεργά άτομα του τοπικού παραρτήματος.

Το αποτέλεσμα που βγήκε από αυτές τις τόσο «μαζικές σε συμμετοχή εκλογές» ήταν τοπικά παραρτήματα με σχεδόν πλήρη αδυναμία συγκέντρωσης σώματος ικανού να βγάλει γενική συνέλευση, το κάλεσμα αποκλειστικά πανελλαδικών (διαδικτυακών) συνελεύσεων, όπου είναι πολύ δύσκολο έως και αδύνατο να κάνεις σωστή τοποθέτηση (εκτός κι αν την γράψεις και σου την διαβάσει κάποιος από το γραφείο στην Αθήνα), ο ήχος είναι τόσο κακός που πάλι απαιτεί τρομερή προσπάθεια να καταλάβεις τι συμβαίνει στη συνέλευση, και η προτροπή είναι να φέρει ο καθένας εικόνα από τα πρότζεκτ του, αντί να μιλήσουμε πιο πολιτικά. Στα τοπικά παραρτήματα, υπήρχε ένα διάστημα προτροπή να καλούνται ανεπίσημα “meeting”, τα οποία είχαν αδυναμία να κινηθούν αποτελεσματικά κι οδήγησαν σε πλήρη απονέκρωση τους.

Έχει ενδιαφέρον να παρατηρήσει κανείς τη διαφορετική στάση απέναντι στις διαδικτυακές εκλογές από την ίδια παράταξη. Πριν 1 χρόνο περίπου οι εκλογές αυτές παρουσιαζόντουσαν ως κάτι θετικό κι οι διατάξεις του ν. Χατζηδάκη εφαρμόστηκαν χωρίς παραπάνω συζήτηση, ενώ τώρα υποστηρίζεται ότι πάντα σηκώνεται κόντρα (εκτός κι αν δεν θέλουμε να ρισκάρουμε τη θέση μας στο ΕΚΘ) και οι εκλογές θα γίνουν έτσι μόνο για το τυπικό του πράγματος. Αναμένουμε την στιγμή που θα ακούσουμε ξανά το επιχείρημα ότι οι κάλπες πρέπει να ακολουθούν τους εργαζόμενους. Τότε ξέρουμε τι κατεύθυνση θα δοθεί πάλι. Θα δούμε σωματεία άτονα, δυσκίνητα, με τεράστια δυσκολία παρέμβασης στον κόσμο. Αυτός ήταν ο σκοπός του νομοσχεδίου, και απέναντι σε αυτό έχουμε να σηκώσουμε ανάστημα και να πάμε κόντρα για ανατροπή, όχι να τον αφήσουμε στα χαρτιά. Στο κάτω κάτω, οι νόμοι δεν ψηφίζονται για να δείχνει όμορφος και γεμάτος ο Νομικός Κώδικας, αλλά για να δίνουν όπλα στη φαρέτρα όσων θέλουν να μας καταδυναστεύουν. 

 

 

Ποια κατεύθυνση χρειάζεται να ενισχυθεί στο Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών κι απολογισμός δράσης

Σαν Αγωνιστική Πρωτοβουλία μέσα από τη συμμετοχή μας στο Σωματείο, στις συνελεύσεις και τις απεργιακές κινητοποιήσεις προωθήσαμε την κατεύθυνση της Αναμέτρησης, κάνοντας αντιπαράθεση στην γραμμή ανάθεσης που κυριαρχεί, πετυχαίνοντας να μετατοπίσουμε σε πολλές περιπτώσεις τη συζήτηση στις διαδικασίες του. Δώσαμε αντιπαράθεση τόσο με κριτική, όσο και με προτάσεις μέσα στο Σωματείο για να μετατοπιστεί σε καλύτερη κατεύθυνση και στηρίξαμε το «κοινό πλαίσιο». Αντιπαρατεθήκαμε στην άποψη που θέλει να παλεύουμε για να “μείνουν οι νόμοι στα χαρτιά”, όχι γιατί θεωρούμε ότι η πάλη ενάντια σε έναν νόμο πρέπει να σταματάει μετά την ψήφισή του αλλά γιατί μια τέτοια άποψη υπονοεί μια αποδοχή ότι οι νόμοι θα περάσουν έτσι κι αλλιώς. Πιστεύουμε ότι ένα Σωματείο πρέπει να παλεύει για την ανατροπή των νόμων γιατί κανένας νόμος δεν ψηφίζεται για να μην εφαρμοστεί. Βάλαμε στην ημερήσια διάταξη των γενικών συνελεύσεων το θέμα της αύξησης των πολεμικών προετοιμασιών, την τεράστια αύξηση των χρημάτων που δίνονται για εξοπλισμούς και την αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση που πρέπει να έχει το Σωματείο μας ενάντια στα συμφέροντα των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων που έχουν μπει σε πορεία γενικευμένης πολεμικής σύρραξης.

Προτείναμε έναν εναλλακτικό τρόπο λειτουργίας του σωματείου, με περισσότερες παρεμβάσεις σε χώρους δουλειάς, με συντονιστική επιτροπή που υλοποιεί την απόφαση της γενικής συνέλευσης, επιτροπές για διάφορα θέματα (ασφάλειας, γυναικείο, περιφρούρησης, κτλ), σε μια γενικότερη κατεύθυνση πιο ενεργής εμπλοκής των μελών στη ζωή του σωματείου και σε αντιπαράθεση με τη λογική του ΠΑΜΕ/ΕΣΑΚ όπου το σώμα της συνέλευσης επικυρώνει κυρίως προειλημμένες αποφάσεις. Μια λογική που αναπόφευκτα απομαζικοποιεί το σωματείο, αντί να συσπειρώνει κι άλλους συναδέλφους. Μια λογική που ακόμα και τα Δ.Σ. καταλήγουν να’ναι ένα viber chat, όπου επιλεκτικά ανακοινωνονται αποφάσεις από την πλειοψηφία, αγνοούνται ερωτήσεις και προτάσεις της μειοψηφίας, και ούτε κουβέντα για συζήτηση πάνω σε σοβαρά ζητήματα όπως η ηλεκτρονική ψηφοφορία και οι περιφερόμενες κάλπες.

Θα συνεχίσουμε για την ανατροπή αυτής της λογικής, και το ζωντάνεμα του σωματείου σε αγωνιστική, ταξική κατεύθυνση. Καλούμε όλους τους συναδέλφους να σκεφτούν τα παραπάνω, να σκεφτούν πότε ήταν η τελευταία φορά που είχαν την ευκαιρία να συμμετέχουν σε συνδικαλιστική δουλειά βάσης μέσα στο σωματείο τους με τους συναδέλφους τους,  και να συντελέσουν σε αυτήν την προσπάθεια.

Στο διάστημα που μεσολάβησε από τις προηγούμενες εκλογές, συμμετείχαμε στις μικρές και μεγάλες κινητοποιήσεις του εργατικού κινήματος στην πόλη. Στηρίξαμε τη δράση του Σωματείου για τη Συλλογική Σύμβαση και συμμετείχαμε μαζικά σε κάθε απεργιακή κινητοποίηση. Επιμείναμε στον απολογισμό αυτών των κλαδικών απεργιών, κάτι που θεωρούμε απαραίτητο για να αναγνωριστεί ο πραγματικός συσχετισμός στον κλάδο και το Σωματείο να δράσει στην κατεύθυνση βελτίωσης του έτσι ώστε να βρεθεί σε καλύτερη θέση μάχης και να καταφέρει να επιβάλλει τα αιτήματά του.

 

 

Συμμετείχαμε στη δημιουργία της Πρωτοβουλίας Εργαζομένων ΕΚΕΤΑ, μια συσπείρωση εργαζομένων σε έναν χώρο δουλειάς όπου η συνδικαλιστική έκφραση ήταν περιορισμένη κι οι σχέσεις εργασίας διέπονται από το ΔΠΥ (μπλοκάκι). Η Πρωτοβουλία επιχείρησε να αναδείξει τα προβλήματα της εργασιακής καθημερινότητας με παρεμβάσεις κι ανοιχτές συζητήσεις. Είχε επίσης καθοριστική συμβολή στις μαζικές κινητοποιήσεις που πραγματοποιήθηκαν έξω από το χώρο εργασίας, ενάντια στις απολύσεις συναδέλφων μας. Αυτές μάλιστα συνέπεσαν με τις αντίστοιχες κινητοποιήσεις στην TaskUs ενάντια στις απολύσεις και για καλύτερες συνθήκες εργασίας. Σαν Αγωνιστική Πρωτοβουλία αναδείξαμε τους αγώνες αυτούς στη ΓΣ του σωματείου. Επιπλέον επιχειρήσαμε την σύνδεση αυτών των 2 αγώνων, που έτσι κι αλλιώς μοιράζονταν πολλά κοινά, και τη γνωριμία των απολυμένων των 2 χώρων στην κατεύθυνση της αλληλεγγύης και της αλληλοϋποστήριξης μεταξύ των εργαζομένων.

 

 

 

 

Ήμασταν  μπροστά στην πύλη του «Φρυγανιώτη» για τις απολύσεις στο ΣΕΦΙΕ, στις κινητοποιήσεις έξω από την Teleperformance και στην κινητοποίηση στα δικαστήρια μετά τις συλλήψεις που έγιναν στην παράσταση διαμαρτυρίας έξω από τα YES stores, με τον έναν συλληφθέντα να είναι και μέλος του ΔΣ του Σωματείου μας και μέλος της Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας. Συμμετείχαμε στις αντιιμπεριαλιστικές κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη ενάντια στην κατοχή του Ισραήλ κι ενάντια στον άδικο πόλεμο στην Ουκρανία, στις γενικές απεργίες, στις μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις και στην απεργία για τα 2 χρόνια από το έγκλημα των Τεμπών, στην κινητοποίηση για τις απολύσεις στον ΟΣΕ. Παρεμβήκαμε έξω από το κάτεργο της Ελεκτροβαμ μετά από τις απολύσεις εργαζομένων, μεταξυ των οποίων ήταν και μέλος του Σωματείου μας και της Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας, η οποία πλήρωσε τη συμμετοχή της στις απεργίες για το 13ωρο και την προσπάθεια της να πείσει τους συναδέλφους της να οργανωθούν στο χώρο δουλειάς τους. 

 

 

 

ΑΠΕΧΟΥΜΕ από τις ηλεκτρονικές κάλπες στις επερχόμενες εκλογές του ΣΜΤ-Μ Μακεδονίας -- ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ακόμα πιο αποφασιστικά στις καθημερινές μάχες και στη ζωή του σωματείου

ΑΠΕΧΟΥΜΕ

από τις ηλεκτρονικές κάλπες στις επερχόμενες εκλογές του ΣΜΤ-Μ Μακεδονίας

• Γιατί αρνούμαστε να εφαρμόσουμε οποιαδήποτε διάταξη του νόμου ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ βαφτίζοντας την «ελιγμό αντεπίθεσης»! 
• Γιατί δεν εφαρμόζουμε τους αντεργατικούς νόμους και το φακέλωμα των σωματείων.
• Γιατί η ηλεκτρονική κάλπη είναι μόνο το πρώτο μέτρο από μια σειρά διατάξεις, που δένει χειροπόδαρα τα σωματεία και βγάζει τις διαδικασίες τους στην παρανομία. Ακολουθεί ο έλεγχος και η άδεια για διεξαγωγή συνέλευσης, ακολουθεί η εγγραφή του σωματείου στο ηλεκτρονικό Μητρώο ΓΕΜΗΣΟΕ (Γενικό Μητρώο Συνδικαλιστικών Οργανώσεων Εργαζομένων), προκειμένου να αναγνωριστεί ως «νόμιμο» και να έχει «δικαίωμα» να κηρύσσει απεργία και να υπογράφει Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.
• Γιατί δεν πρέπει να αφήσουμε έρμαιο το σωματείο στις ορέξεις της εργοδοσίας και σε κάθε είδους κρατικό μηχανισμό
• Θεωρούμε ότι μόνο με τη στάση της ΑΠΟΧΗΣ μπορούμε να προβάλουμε αποφασιστικά αυτή την άποψη για να ενεργοποιήσουμε τους συναδέλφους. Στην κατεύθυνση ότι για να μην εφαρμοστούν, οι νόμοι πρέπει ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΟΥΝ, ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ.

 

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ

ακόμα πιο αποφασιστικά στις καθημερινές μάχες και στη ζωή του σωματείου

• Στην ΤΑΞΙΚΗ ΠΑΛΗ! Για ένα σωματείο που θα προτάσσει τα πραγματικά ταξικά συμφέροντα των εργαζομένων. Για ένα σωματείο που θα διεκδικεί δικαιώματα.
• Παλεύουμε για δυνάμωμα του σωματείου μας, για την συμμετοχή ΌΛΩΝ των συναδέλφων.
• Να γίνει η γενική συνέλευση το όργανο που αποφασίζει τις κινήσεις του σωματείου και δεν εφαρμόζει πολιτικές που έρχονται από …έξω. 
• Για ένα σωματείο με ουσιαστική λειτουργία, εργαλείο στα χέρια των εργαζομένων!
• Παλεύουμε για σωματεία πάλης των εργαζομένων, σε αντιπαράθεση με το σύστημα και ανεξάρτητα από το κράτος και τους μηχανισμούς του.  

 

Προς την Εφορευτική Επιτροπή του ΣΜΤΜ: Ερωτήσεις για την διεξαγωγή ηλεκτρονικής ψηφοφορίας

 Αναδημοσιεύουμε εδώ το mail που στείλαμε προς την Εφορευτική Επιτροπή του ΣΜΤΜ, σχετικά με την ηλεκτρονική ψηφοφορία που εφαρμόζει για πρώτη φορά στο Σωματείο μας μια διάταξη του αντεργατικού νόμου Χατζηδάκη. Αντίστοιχα θα δημοσιεύσουμε και την απάντηση της Εφορευτικής Επιτροπής.

 

Κατόπιν της απόφασης της πλειοψηφίας στην τελευταία Γ.Σ. να ανοίξουν και ηλεκτρονικές κάλπες στις επερχομενες εκλογές του σωματείου μας, θέλουμε να ρωτήσουμε τα παρακάτω:

1. Ποιο είναι το ηλεκτρονικό σύστημα/ιστοσελίδα/υπηρεσία που θα χρησιμοποιηθεί;

2. Ποια επακριβώς στοιχεία του σωματείου, υποψηφίων, άλλων μελών ή και του συνολικού μητρώου του σωματείου θα καταχωρηθούν σε αυτό το σύστημα;

3. Θα καταχωρηθούν τα πραγματικά ψηφοδέλτια σε αυτό το σύστημα;

4. Σε ποιους θα κοινοποιηθούν τα αποτελέσματα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας; Στα μέλη του σωματείου; Στο Ε.Κ.Θ.; Αλλού;

Παρακαλούμε να κοινοποιηθεί σε όλους τους συναδέλφους/μέλη του Σωματείου.

Αγωνιστική Πρωτοβουλία Μισθωτών Τεχνικών Θεσσαλονίκης
Τρίτη 4/11/2025

 

ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΟΙ ΕΚΔΙΚΗΤΙΚΕΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ELECTROVAM

 Αναδημοσιεύουμε την ανακοίνωση της Ταξικής Πορείας σχετικά με τις απολύσεις στην Electrovam, μεταξύ των οποίων και μέλος της Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας.

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ | ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΟΙ ΕΚΔΙΚΗΤΙΚΕΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ELECTROVAM

Η Ταξική Πορεία καταγγέλλει την εργοδοσία της ELECTROVAM για τις νέες εκδικητικές απολύσεις  εργαζομένων και δηλώνει την αλληλεγγύη της στον αγώνα για την άμεση επαναπρόσληψή τους. Τη Δευτέρα 20/10 η εταιρεία απέλυσε ακόμα 8 εργαζόμενους, με τη δικαιολογία των περικοπών λόγω της ‘’μείωσης της παραγωγής’’ για το ‘’καλό’’ της εταιρείας. Μεταξύ των απολυμένων και η συναδέλφισσα που συμμετείχε στις απεργίες για το 13ωρο.

Η εργοδοσία της ELECTROVAM έχει απολύσει 20 συναδέλφους μας το τελευταίο τρίμηνο. Την ίδια στιγμή που επικαλείται πτώση της παραγωγής, η εταιρεία ετοιμάζεται να φέρει εργάτες από τρίτες χώρες (νόμος Γεωργιάδη) για μεγαλύτερη εκμετάλλευση και φτηνά εργατικά χέρια, χωρίς κανένα δικαίωμα.

Στην πραγματικότητα, οι απολύσεις έγιναν με βάση την αντίδραση των εργαζομένων στις άθλιες και επικίνδυνες συνθήκες εργασίας και στον εξαναγκασμό να δουλεύουν υποχρεωτικά τα Σάββατα. Οι ξαφνικές απολύσεις είναι γνωστή μέθοδος τρομοκράτησης των παλιών εργαζομένων και υποταγής των νέων, για να μη σκεφτούν ότι μπορούν να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους και να κερδίσουν.

Οι απολύσεις των συναδέλφων μας δεν πρέπει να μείνουν αναπάντητες! Χρειάζεται να απαντήσουμε συλλογικά  και μαζικά γιατί μας αφορούν όλους! Ο καθένας από εμάς μπορεί να είναι αύριο σε αυτή τη θέση. Συλλογικά μπορούμε να παλέψουμε για το δικαίωμα στη δουλειά, για μέτρα προστασίας και ασφαλείς συνθήκες εργασίας. Συλλογικά μπορούμε να κερδίσουμε!

Στο σύγχρονο σκλαβοπάζαρο που ετοιμάζουν δε χωράνε το δικαιώματά μας. Θέλουν να καταργήσουν το δικαίωμα των εργαζομένων να οργανώνονται και να διεκδικούν συλλογικά τα ταξικά τους συμφέροντα   για να φτιάξουν τον  εργαζόμενο-σκλάβο. Μας θέλουν αναλώσιμα εργαλεία και μόνους μας απέναντι στην ‘’παντοδυναμία’’ του εργοδότη. Αυτή η πολιτική  βαδίζει χέρι-χέρι με την τρομοκρατία και τη συνεχή απειλή της ανεργίας και της φτώχιας. ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!

Οι εργαζόμενοι δεν είμαστε κομμάτια της μηχανής τους, ούτε αναλώσιμα εργαλεία. Είμαστε άνθρωποι που δουλεύουμε για να ζήσουμε. Η υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας στη ζωή και στη δουλειά είναι ζήτημα επιβίωσης. Δεν τρομοκρατούμαστε! Δε σκύβουμε το κεφάλι! Δε θα συνεχίσουμε να κινδυνεύουμε κάθε μέρα! Παλεύουμε για να παρθούν πίσω οι απολύσεις και να γυρίσουν οι συνάδελφοι μας στη δουλειά!

Καλούμε τα σωματεία να αποφασίσουν κινητοποιήσεις υποστήριξης στους απολυμένους.

• ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΠΙΣΩ ΟΙ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΝ ΟΙ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ

• ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

• ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΕΞΑΝΑΓΚΑΣΜΟ ΣΕ 6ΗΜΕΡΗ ΕΡΓΑΣΙΑ-5ΝΘΗΜΕΡΟ ΚΑΙ 8ΩΡΟ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

 

 

ΑΠΕΧΟΥΜΕ από τις ηλεκτρονικές κάλπες στις επερχόμενες εκλογές του ΣΜΤ-Μ Μακεδονίας. ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ στην ταξική πάλη, δεν εφαρμόζουμε τους αντεργατικούς νόμους και το φακέλωμα των σωματείων!

Αιφνιδιάζοντας όλο το Σωματείο, και χωρίς να έχει προηγηθεί καμία ενημέρωση στο ΔΣ, η ΕΣΑΚ Μισθωτών Τεχνικών πρότεινε και αποφάσισε με την πλειοψηφία που διαθέτει στο Σωματείο, τη διενέργεια εκλογών και με ηλεκτρονική κάλπη. Μια απόφαση κατάφορα αντικαταστατική, που εφαρμόζει για πρώτη φορά στο Σωματείο μας μια διάταξη του αντεργατικού νόμου Χατζηδάκη. Και όλα αυτά τα βαφτίζει «ελιγμό αντεπίθεσης», και μάλιστα για έναν νόμο που η ΕΣΑΚ επανειλημμένα είχε στους συναδέλφους ότι «με την πρωτοπόρα στάση του ΠΑΜΕ έχει μείνει στα χαρτιά»!

Δικαιολογία γι’ αυτή την απαράδεκτη στάση, που κατάφερε να περάσει κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, είναι οι εκβιασμοί του εργοδοτικού συνδικαλισμού στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης. Ούτε λίγο, ούτε πολύ, οι συνάδελφοι της ΕΣΑΚ μας ανακοίνωσαν ότι μπροστά στον εκβιασμό της πλειοψηφίας του ΕΚΘ (ΠΑΣΚΕ), ότι θα εγκρίνει αντιπροσώπους μόνο από σωματεία που εφαρμόζουν το νόμο Χατζηδάκη και τις ηλεκτρονικές κάλπες, το ΣΜΤ-Μ πρέπει να πειθαρχήσει! Αυτή η πρακτική είναι επικίνδυνη για το Σωματείο, και ανοίγει την κερκόπορτα της εφαρμογής όλου του πλαισίου το νόμου Χατζηδάκη. Γιατί ποια θα είναι η στάση αυτής της ηγεσίας όταν αύριο-μεθαύριο ασκήσει ανάλογο εκβιασμό, αντί για το ΕΚΘ, το αστικό κράτος;

«Και γιατί τόση φασαρία για μια ηλεκτρονική κάλπη 15 λεπτών», ίσως αναρωτηθεί δίκαια ένας συνάδελφος. Γιατί η ηλεκτρονική κάλπη είναι μόνο το πρώτο μέτρο από μια σειρά διατάξεις του νόμου Χατζηδάκη, που δένει χειροπόδαρα τα σωματεία και βγάζει τις διαδικασίες τους στην παρανομία. Ακολουθεί η υποχρεωτική ηλεκτρονική κάλπη για διεξαγωγή συνέλευσης, ακολουθεί η εγγραφή του σωματείου στο ηλεκτρονικό Μητρώο ΓΕΜΗΣΟΕ (Γενικό Μητρώο Συνδικαλιστικών Οργανώσεων Εργαζομένων), προκειμένου να αναγνωριστεί ως «νόμιμο» και να έχει «δικαίωμα» να κηρύσσει απεργία και να υπογράφει Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.

Αν αυτά τα μέτρα εφαρμοστούν, το κράτος θα βάλει για καλά χέρι μέσα στα σωματεία, θα γνωρίζει ποιοι είναι στο ΔΣ, θα ελέγχει άμεσα τα οικονομικά του. Με την ηλεκτρονική ψηφοφορία, διάτρητη και άμεσα ελέγξιμη από την εργοδοσία και κάθε είδους κρατικό μηχανισμό, θα μπορεί να ασκεί εκβιασμούς στους εργαζόμενους και να υποβαθμίζει ακόμα περισσότερο την πολιτική διαδικασία, στο σημείο ενός «κλικ». Θα μπορεί να ασκεί πλήρη έλεγχο στα σωματεία, με κύριο σκοπό να βγάζει τις πραγματικές συνελεύσεις και τις απεργίες παράνομες. Έτσι έβγαιναν παράνομες οι απεργίες στα τραίνα και τον ΟΣΕ πριν τα Τέμπη!

Αυτός ο νόμος είναι κομμάτι ενός συνολικού πλαισίου καταστολής, όπως οι νόμοι που περιορίζουν τις διαδηλώσεις, το νέο πειθαρχικό που φιμώνει τους δημοσίους υπαλλήλους, οι διαγραφές των φοιτητών για συνδικαλιστική δράση. Αυτός ο νόμος είναι τμήμα της κρατικής καταστολής και της εργοδοτικής τρομοκρατίας!

  
Σωματεία ανεξάρτητα από το κράτος και τους μηχανισμούς του!

Ως Αγωνιστική Πρωτοβουλία Μισθωτών Τεχνικών επιλέγουμε να απέχουμε από τις φετινές εκλογές εφόσον διεξάγονται με αυτούς τους όρους. Καθημερινά μέσα στο σωματείο θέτουμε το ζήτημα της ανατροπής των αντεργατικών νόμων και του νόμου Χατζηδάκη. Παλεύουμε για σωματεία πάλης των εργαζομένων σε αντιπαράθεση με το σύστημα και ανεξάρτητα από το κράτος και τους μηχανισμούς του. Δεν θα συμβάλουμε στη νομιμοποίηση των ηλεκτρονικών εκλογών στο σωματείο μας. Δεν θα είμαστε αυτοί που θα εφαρμόσουμε το νόμο Χατζηδάκη. Θεωρούμε ότι μόνο με τη στάση της ΑΠΟΧΗΣ μπορούμε να προβάλουμε αποφασιστικά αυτή την άποψη για να ενεργοποιήσουμε τους συναδέλφους. Στην κατεύθυνση ότι για να μην εφαρμοστούν, οι νόμοι πρέπει ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΟΥΝ, ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ. Και αυτή η κατεύθυνση απαιτεί θυσίες, έχει κόστος, είναι όμως η μόνη πραγματική. Και πρέπει να μάθουμε να δίνουμε τον αγώνα, ακόμα και όταν δεν υπάρχει το δίχτυ της «νομιμότητας» και της εξασφάλισης.

Θέλουμε σωματεία με ουσιαστική λειτουργία που προτάσσουν την συσπείρωση και την πάλη των εργαζομένων για δικαιώματα. 

Απέχουμε από αυτές τις εκλογές, αλλά συμμετέχουμε ακόμα πιο αποφασιστικά τις καθημερινές μάχες και στη ζωή του σωματείου. Για ένα σωματείο που θα προτάσσει τα πραγματικά ταξικά συμφέροντα των εργαζομένων. Για ένα σωματείο που θα διεκδικεί δικαιώματα. Για ένα σωματείο που θα παλεύει ενάντια στους αντεργατικούς νόμους και για την ανατροπή τους. Για ένα σωματείο με ουσιαστική λειτουργία, εργαλείο στα χέρια των εργαζομένων!

Τέλος, σαν να μην έφτανε αυτό η διοίκηση του σωματείου αποφάσισε να εφαρμόσει την “μεταφερόμενη” κάλπη. Δηλαδή, η κάλπη να κάνει βόλτες για τη δήθεν διευκόλυνση των μελών να ψηφίσουν. Δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσουμε για το πόσο ευάλωτη είναι αυτή η διαδικασία, αλλά θα σταθούμε στην πολιτική ουσία. Η συμμετοχή της βάσης του κόσμου σε ένα σωματείο και τις διαδικασίες του δεν κρίνεται από το να του φέρεις την κάλπη μπροστά του αλλά από την πραγματική σχέση και κατανόηση της αξίας του σωματείου. Έτσι, το σωματείο και οι δυνάμεις οφείλουν να πείσουν τη βάση να έρθει στις διαδικασίες του σωματείου και να τις διεξάγουν με σοβαρό και πολιτικό τρόπο, με υλικά, με συζήτηση, με πάλη απόψεων και όχι με μια μεταφερόμενη κάλπη απογυμνωμένη από όλα τα προηγούμενα.

 

 

Νέο αντεργατικό νομοσχέδιο: 13ωρα και 2ήμερες συμβάσεις. Να μην περάσει!

Νέο αντεργατικό θέλει να φέρει προς ψήφιση η κυβέρνηση μέσα στο φθινόπωρο. Η πολιτική κατεύθυνση του νομοσχεδίου δεν έχει αλλάξει σε σχέση με τους νόμους Χατζηδάκη και Γεωργιάδη: θα δουλεύουμε περισσότερες ώρες, περισσότερες μέρες, με πιο ελαστικά ωράρια. Πιο συγκεκριμένα:

• Αυξάνοντας τη “νόμιμη υπερωρία” από 3 σε 4 ώρες τη μέρα, επιτρέπει ουσιαστικά την εργασία για 13 ώρες, σε έναν εργοδότη
• Φέρνει “φαστ-τρακ” προσλήψεις & απολύσεις στα μέτρα του εργοδότη, επιτρέποντας ακόμη και 2ήμερες(!) συμβάσεις
• Απαλλάσει την εργοδοσία απο αυξημένες εισφορες για τις υπερωρίες
• Φέρνει τις συμβάσεις μηδενικών ωρών, όπου ο εργαζόμενος θα ναι απίκο αν κ όταν χτυπήσει το τηλεφωνο να πάει για δουλειά, χωρίς καμιά εξασφάλιση για το εισόδημά του.
• Αλλά και για τις κανονικές συμβάσεις βάζει την εβδομαδιαία διευθέτηση ωραρίου από τον εργοδότη, πχ “σε θέλω εδώ από 12 ωρες Δευτερα και Τρίτη, κ 5-6 ώρες τις υπόλοιπες. Από βδομάδα θα δούμε…”
• Επιτρέπει την υπερωρία ακόμη και σε εκ περιτροπής συμβάσεις
•  Με τη χρήση της ψηφιακής κάρτας εργασίας:
• Εισάγει το 2ωρο “ευέλικτης προσέλευσης”, δλδ ειναι αποδεκτό να σε βρει η επιθεώρηση εργασίας στη δουλειά 2 ώρες μετά το δηλωμένο ωραριο (ευέλικτο για ποιον άραγε;)
• Επιτρέπει 3 “μονά” χτυπήματα της κάρτας το μήνα, δλδ να “ξεχάσεις” να χτυπήσεις ότι έφυγες. Οπότε αν εμφανιστεί η επιθεώρηση εργασίας στις 9μμ κ σε βρει να δουλεύεις, μπορεί ο εργοδότης να τη δηλώσει τότε σαν υπερωρία (13ωρο) και όλα μέλι-γάλα. Αν δεν έρθει έλεγχος, δουλεύεις το 13ωρο απλήρωτο κ “ξεχνάς” να χτυπήσεις φεύγοντας. 
•  Προσθέτει απλήρωτο “χρόνο προετοιμασίας” στην αρχή και το τέλος του ωραρίου, 1 ώρα σύνολο για τη βιομηχανία και 20 λεπτά για τις υπόλοιπες επιχειρήσεις, επιπλέον από το ήδη υπάρχων μισάωρο διάλειμμα

Αυτό το νομοσχέδιο δεν πρέπει να περάσει. Δημιουργεί μια καθημερινότητα ασφυκτική, μια καθημερινότητα όπου είμαστε συνεχώς διαθέσιμοι όποτε μας χρειάζεται ο εργοδότης, που πάμε στη δουλειά το πρωί και δεν ξέρουμε πότε θα φύγουμε, με το ωράριο να αλλάζει ανά ημέρα. Με παραθυράκια για ατέλειωτες απλήρωτες υπερωρίες, και σκοπό να ξεχάσουμε πως θα πρεπε οι λογαριασμοί να “βγαίνουν” με 8ωρη εργασία. Είναι ένα ακόμη ένα βήμα στην επιδείνωση της εργατικής μας καθημερινότητας κι είναι αναγκαίο να αντιδράσουμε. 

Να το συζητήσουμε με τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες στους χώρους δουλειάς μας, να το συζητήσουμε στα σωματεία μας στις συνελεύσεις που πρέπει να καλεστουν, να αγωνιστούμε στο δρόμο σε αγωνιστικές κινητοποιήσεις κι απεργιακά καλέσματα που πρέπει να γίνουν. Μόνο η δικιά μας αντίσταση μπορεί να μπλοκάρει την ψήφιση του αντεργατικού νομοσχεδίου, δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες κι αυτόκλητους σωτήρες. 

    ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ!

• Να μην περάσει το αντεργατικό νομοσχέδιο Κεραμέως
• Όλοι στην απεργία 1η Οκτωβρίου, με συγκέντρωση στην Καμάρα
• Κάτω τα χέρια από το 5ημερο/8ωρο 
• Συλλογικές συμβάσεις με αυξήσεις που να καλύπτουν το κόστος ζωής

Από πότε η πάλη των τάξεων συνιστά «συκοφαντική δυσφήμηση»;

Αναδημοσιεύουμε το κείμενο του Στέφανου Ματσούκα* και της Μυρτώ Περράκη** που δημοσιεύτηκε στην ΕφΣυν σχετικά με την πρόσφατη κοινή επιχείρηση εργοδοσίας - αστυνομίας - εισαγγελίας στην ανατολική Θεσσαλονίκη ενάντια στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας σε κατάστημα της αλυσίδας "YES! STORES". 

 Η σύλληψη μιας ολόκληρης συγκέντρωσης είναι απόπειρα απαγόρευσης της συγκέντρωσης!

Η πρόσφατη κοινή επιχείρηση εργοδοσίας - αστυνομίας - εισαγγελίας στην ανατολική Θεσσαλονίκη ενάντια στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας σε κατάστημα της αλυσίδας «YES! STORES» ανοίγει ένα νέο, επικίνδυνο κεφάλαιο στο πεδίο της κρατικής και εργοδοτικής τρομοκρατίας ενάντια στο εργατικό κίνημα.

Η κινητοποίηση αυτή, πέρα από ήδη γνωστά ζητήματα του χώρου του επισιτισμού, ανέδειξε και τις -αναβαθμισμένες πλέον- μεθόδους καταστολής που έχει στα χέρια της η εκάστοτε εργοδοσία. Συγκεκριμένα, από την πρώτη στιγμή που εργαζόμενος του καταστήματος διεκδίκησε να εφαρμοστεί η Συλλογική Σύμβαση Εργασίας στον Επισιτισμό και να πληρωθούν τα νόμιμα δεδουλευμένα, η εργοδοσία δεν σταμάτησε τις μεθοδεύσεις προκειμένου να βγει αυτή η διεκδίκηση στην παρανομία.

Ενώ αρχικά και προφορικά ο εργοδότης συμφώνησε στα νόμιμα, όταν έγινε η συνάντηση προχώρησε σε μήνυση «για εκβιασμό» προς τον εργαζόμενο, αλλά και σε αλληλέγγυο συνάδελφο, μέλος του σωματείου Επισιτισμού. Είναι τουλάχιστον προκλητικό να προσάπτουν τέτοιες κατηγορίες οι πραγματικοί εκβιαστές στον χώρο του επισιτισμού, δηλαδή η εργοδοσία, η οποία, με τον εκβιασμό της ανεργίας και των απολύσεων, έχει το προσωπικό της να δουλεύει μαύρα, με απλήρωτες υπερωρίες ή χωρίς ΣΣΕ. Η εργοδοσία ξεγυμνώθηκε στο δικαστήριο, όπου αποκαλύφθηκε ότι οι εργαζόμενοι στο κατάστημα είναι δηλωμένοι ως… πωλητές(!) ενώ στην πραγματικότητα φτιάχνουν καφέδες…

Αντί όμως να πτοηθεί ο εργοδότης που η μήνυσή του κατέπεσε, αμέσως μετά κλιμάκωσε την αυθαιρεσία του απολύοντας άμεσα τον εργαζόμενο που έκανε την καταγγελία. Και σαν να μην έφτανε αυτό, όταν πραγματοποιήθηκε νέα συγκέντρωση από την Επιτροπή Αλληλεγγύης, προχώρησε σε μήνυση για «συκοφαντική δυσφήμιση» καλώντας την αστυνομία να συλλάβει τους συγκεντρωμένους. Μια πρακτική που συναντάται συχνά πλέον σε εργατικές διεκδικήσεις και αρκετές φορές και στον χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Ομως η διαφορά στο συγκεκριμένο συμβάν βρίσκεται στον τρόπο υλοποίησης της δίωξης από τη μεριά των Αρχών.

Η αστυνομία Θεσσαλονίκης, δρώντας ως εκτελεστικό όργανο της εργοδοσίας, έστησε ολόκληρη επιχείρηση με διμοιρίες ΜΑΤ, κλούβες, ασφαλίτες, περικύκλωσε τη συγκέντρωση και συνέλαβε όλους τους συγκεντρωμένους! Είκοσι οκτώ διαδηλωτές οδηγήθηκαν στο τμήμα, όπου η εισαγγελέας ζήτησε την κράτησή τους με τη διαδικασία του αυτόφωρου. Την επόμενη μέρα οδηγήθηκαν με χειροπέδες στο δικαστήριο, όπου η πρόεδρος διέταξε προανακριτική διαδικασία με ανοιχτό το ενδεχόμενο ορισμού δικασίμου.

Ανεξάρτητα από την εξέλιξη της συγκεκριμένης υπόθεσης, που είναι αντικείμενο πάλης για το εργατικό κίνημα της Θεσσαλονίκης, εγείρεται το εξής σοβαρό ερώτημα: δεδομένου ότι η πλειονότητα των εργατικών κινητοποιήσεων έχει τη μορφή της συγκέντρωσης έξω από τον χώρο δουλειάς (με ή χωρίς στάση εργασίας ή απεργία), νομιμοποιείται η αστυνομία ύστερα από μια απλή μήνυση να συλλαμβάνει τη συγκέντρωση και να τη σέρνει στο τμήμα και τα δικαστήρια; Και τι άλλο συνιστά αυτή η πρακτική παρά μια απόπειρα να βγουν στην παρανομία και να απαγορευτούν όλες οι συγκεντρώσεις;

Μάλιστα, πέρα από τη νομική σαθρότητα της κατηγορίας για «συκοφαντία» ή «εκβιασμό», προκύπτει και η εξής διαπίστωση: κάθε εργατική κινητοποίηση αποτελεί de facto μια διαφωνία με την εργοδοσία, αλλιώς πολύ απλά δεν θα υπήρχε. Από πότε μια διαφωνία και μια διεκδίκηση ανάμεσα σε τάξεις με αντιτιθέμενα συμφέροντα μπορεί να βαφτίζεται «δυσφήμιση»; Λίγο ώς πολύ για ακόμα μία φορά αξιώνεται η… κατάργηση της ταξικής πάλης!

Φυσικά το γεγονός ότι η οικογένεια του εργοδότη έχει σχέσεις με την πολιτική γραμματεία της Ν.Δ. και με τον πρωθυπουργό προσωπικά εξηγεί την «άνεση» με την οποία υλοποιούνται οι εντολές του, πλην όμως αυτό είναι η κορυφή του παγόβουνου. Γιατί πίσω από το θράσος του συγκεκριμένου εργοδότη δεν βρίσκονται μόνο οι «υψηλές γνωριμίες», αλλά και ένα ολόκληρο νομοθετικό οπλοστάσιο.

Το περιστατικό αυτό αποτελεί ευθεία συνέχεια και εφαρμογή του πλαισίου που έχουν ορίσει οι νόμοι Χατζηδάκη, Γεωργιάδη και Χρυσοχοΐδη, ο οποίοι έχουν δώσει τα νομικά εργαλεία για την ποινικοποίηση όλων των μορφών πάλης που έχει το εργατικό κίνημα: εκλογές, συνέλευση, απεργία, αφισοκόλληση, συγκέντρωση, απεργιακή περιφρούρηση, συνθήματα. Στην πράξη η κυβέρνηση θέλει να βγάλει στην παρανομία το εργατικό κίνημα βαφτίζοντάς το άλλοτε «ψυχολογική βία», άλλοτε «εκβιασμό» και άλλοτε «συκοφαντία».

Αυτή η επιδίωξη προστίθεται στο συνολικό κατασταλτικό πλαίσιο που έχει στηθεί: δυνητική αργία στη Χρύσα Χοτζόγλου και 2.500 πειθαρχικά στους εκπαιδευτικούς, άρση μονιμότητας στο Δημόσιο, διαγραφές φοιτητών, πρόστιμα για ανάρτηση πανό και αφισοκόλληση, απαγορεύσεις συναθροίσεων. Πρόκειται για μια επιχείρηση φίμωσης του λαϊκού κινήματος συνολικά με συνευθύνη όλων των κυβερνήσεων, συνολικά του αστικού κρατικού μηχανισμού και του συνόλου των υποταγμένων συνδικαλιστικών ηγεσιών.

Η δίωξη στους «28 των YES» αποτελεί ευθεία αμφισβήτηση του δικαιώματος στη συνδικαλιστική δράση, επιχείρηση απαγόρευσης των συγκεντρώσεων -και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπιστεί από το εργατικό κίνημα της χώρας. Απαιτείται άμεσα η ενεργοποίηση και η επαγρύπνηση όλων των πραγματικά ταξικών δυνάμεων που αντιλαμβάνονται αυτή τη συνθήκη και θέλουν να αναμετρηθούν με αυτή.

*Μέλος του Δ.Σ. του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών Μακεδονίας (ΣΜΤ-Μ), συλληφθείς και διωκόμενος
**Μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Εργαζομένων στα Φροντιστήρια Καθηγητών (ΣΕΦΚ)

 

Σύντομο χρονικό για την εργοδοτική τρομοκρατία στα καταστήματα "YES" και κάλεσμα στη συγκέντρωση της Πέμπτης 10 Ιουλίου στις 19:00 στην ΕΤ3

Νέο επεισόδιο εκτυλίχθηκε στην υπόθεση εργοδοτικής τρομοκρατίας κι αυθαιρεσίας που έχει εξαπολύσει η εργοδοσία του καταστήματος “YES” (κατάστημα Δελφών 4) ενάντια σε εργαζόμενο που διεκδίκησε τα δεδουλευμένα του και σε συνδικαλιστή του Συνδικάτου Επισιτισμού-Τουρισμού. Αρχικά, η εργοδοσία κατήγγειλε τον εργαζόμενο και τον συνδικαλιστή για “εκβιασμό”(!). (περισσότερες λεπτομέρειες εδώ). «Εκβιασμός» για τον εργοδότη, είναι ότι οι εργαζόμενοι ζητούν αυτά τα δικαιώματα που τους έχουν απομείνει σύμφωνα με το νόμο! Το δικαστήριο αθώωσε τους δυο αγωνιστές από την κατηγορία της εκβίασης, όχι όμως από αυτό της απείθιας, κάτω από την πίεση και της παράστασης διαμαρτυρίας που είχε καλεστεί έξω από τα δικαστήρια, την Πέμπτη 26 Ιουνίου.

Στη νέα παράσταση διαμαρτυρίας που καλέστηκε την περασμένη Παρασκευή 5 Ιουλίου, ο εργοδότης έκανε νέα καταγγελία, αυτή τη φορά για “συκοφαντική δυσφήμιση”. Η αστυνομία Θεσσαλονίκης δρώντας ως εκτελεστικό όργανο της εργοδοσίας, περικύκλωσε τη συγκέντρωση μπροστά σου κατάστημα YES, έκλεισε τους συγκεντρωμένους σε κλούβα, και τους μετέφερε στη ΓΑΔΘ, μεταξύ των οποίων και 2 μέλη της Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας. Σε μια πρωτοφανή κίνηση, κι οι 28 προσαγωγές μετατράπηκαν σε συλλήψεις, ενώ προστέθηκε κι η κατηγορία της απείθειας σε όσους αρνήθηκαν να δώσουν δακτυλικά αποτυπώματα. Πλήθος αγωνιστών και εργαζόμενων συγκεντρώθηκαν έξω από τη ΓΑΔΘ, φωνάζοντας συνθήματα και απαιτώντας την άμεση απελευθέρωση των προσαχθέντων αγωνιστών. 

 

Την επόμενη μέρα, Σάββατο 6 Ιουλίου, οι συλληφθέντες οδηγήθηκαν στα δικαστήρια, όπου καλέστηκε μαζική παράσταση διαμαρτυρίας. Από νωρίς, συγκεντρώθηκαν στο χώρο αλληλέγγυοι, μέλη και εκπρόσωποι σωματείων και συλλογικοτήτων, συγγενείς, και άρχισαν να φωνάζουν συνθήματα και να βγάζουν ανακοινώσεις. Με πανό προσήλθαν η “Επιτροπή Αλληλεγγύης των Εργαζομένων στα YES! STORES” και η ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ. Ανακοίνωση καταγγελίας έβγαλε το ΣΜΤ-Μακεδονίας, καταγγέλλοντας τη σύλληψη μέλους του ΔΣ του Σωματείου. 

 

Για 2 ώρες, τόσο μέσα από τη δικαστική αίθουσα, όπου οι συλληφθέντες κρατούνταν με χειροπέδες στα χέρια σαν εγκληματίες, όσο και έξω από αυτή, τα συνθήματα δόνησαν την ατμόσφαιρα. Οι συλληφθέντες βγήκαν νικητές μέσα από το κτήριο, καταχειροκροτούμενοι και φωνάζοντας συνθήματα. Η πρόεδρος αποφάσισε την προανακριτική διαδικασία, με το νομικό σκεπτικό «να φανεί αν στοιχειοθετείται το αδίκημα της συκοφαντικής δυσφήμισης», αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο για το αν θα οριστεί δικάσιμος. Φυσικά, οι εξελίξεις στο νομικό πεδίο θα καθοριστούν από την συνέχιση των κινητοποιήσεων.

 

 

 

 

Η υπόθεση αυτή είναι πολύ σοβαρή, αφού είναι η πρώτη φορά που κατηγορείται για εκβιασμό εργαζόμενος που διεκδίκησε τα δεδουλευμένα του. Επιπλέον, πέρα από τις «υψηλές γνωριμίες» που έχει στο χώρο της ΝΔ ο ιδιοκτήτης του συγκεκριμένου “YES”, οι καταγγελίες αυτές πατάνε στο έδαφος που έχουν στρώσει οι αντεργατικοί νόμοι που ψήφισαν όλες οι κυβερνήσεις, που έχουν βγάλει όλα τα μέσα πάλης του εργατικού κινήματος στην παρανομία. Με βάση κυρίως τους νόμους Χατζηδάκη και Γεωργιάδη, οι απεργίες βγαίνουν παράνομες, και η απεργιακή περιφρούρηση βαφτίζεται «ψυχολογική βία». Με βάση αυτούς και προηγούμενους νόμους, απολύονται αγωνιστές εργαζόμενοι και εκλεγμένοι εκπρόσωποι σωματείων. Με βάση αυτούς τους νόμους καταστέλλονται άγρια απεργίες, όπως αυτή της «Μαλαματίνα» στη Θεσσαλονίκη. Με βάση αυτούς τους νόμους αποθρασύνονται οι εργοδότες γιατί βλέπουν ότι έχουν την πλήρη στήριξη του κράτους. Και γι’ αυτό το λόγο οι νόμοι αυτοί πρέπει να ανατραπούν από το εργατικό κίνημα.

Για όλα τα παραπάνω, είναι πολύ σημαντικό να μαζικοποιηθει η νέα συγκέντρωση καταγγελίας της εργοδοσίας των “YES”, που έχει καλεστεί γι’ αυτή την Πέμπτη 10 Ιουλίου στις 19:00 στην ΕΤ3, όπου και θα ακολουθήσει και πορεία προς το κατάστημα στη Δελφών.

Οι εργατικοί αγώνες δεν είναι ούτε “συκοφαντία”, ούτε “εκβιασμός”.  Είναι πάλη για το μισθό, το ωράριο, τις συνθήκες δουλειάς και ζωής του εργαζόμενου, είναι η μόνη ελπίδα μέσα στο γενικευμένο κοινωνικό και εργασιακό Μεσαίωνα που έχουν προωθήσει. Και γι’ αυτό το λόγο χτυπούν με λύσσα τα σωματεία και την απεργία, σπέρνουν την τρομοκρατία, για να αποτρέψουν τους εργαζόμενους από το να σηκώσουν κεφάλι. Αυτή η βιομηχανία διώξεων είναι υπόθεση όλων των σωματείων και των δημοκρατικών ανθρώπων της πόλης. Γιατί αφορά καθοριστικά τα δημοκρατικά δικαιώματα, τους όρους μέσα στους οποίους εκδηλώνονται οι αγώνες των εργαζομένων.

• Κάτω τα χέρια από τα σωματεία, τους ταξικούς αγώνες και την απεργία! 
• Να αποσυρθούν άμεσα οι κατηγορίες για τους 28 συλληφθέντες
• Να ακυρωθεί η απόλυση του εργαζόμενου και δοθούν τα δεδουλευμένα του.
• Να εφαρμοστεί η Συλλογική Σύμβαση που έχει υπογραφεί στον κλάδο του Επισιτισμού.
• Όλοι στη συγκέντρωση καταγγελίας των αντεργατικών πρακτικών της εργοδοσίας, αυτή την Πέμπτη 10 Ιουλίου στις 19:00 στην ΕΤ3  

 

 

Συγκέντρωση-Διαδήλωση ενάντια στη σύνοδο του ΝΑΤΟ / Ενάντια στο νέο κύκλο ιμπεριαλιστικών πολέμων

 Τρίτη 24/6 | 19:00 | ‘Άγαλμα Βενιζέλου 

 

 Μετά απο 20 μήνες γενοκτονίας στην Παλαιστίνη από το κράτος του Ισραήλ, 3 χρόνια πολέμου στην Ουκρανία,  βλέπουμε και νέο μέτωπο πολέμου να ξεπηδά μετά τις επιθέσεις του Ισραήλ στο Ιράν, με τις ΗΠΑ να ετοιμάζονται να εμπλακούν ακόμα πιο ενεργά. Για ν’αφήσουν καμμένη γη σε ακόμα μια χώρα (βλέπε Ιράκ, Συρία, Λιβύη, Αφγανιστάν, Σερβία, κτλ)

Κοινός παρονομαστής: οι ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων, με πρωτεύοντα ρόλο και ευθύνη των ΗΠΑ και της πολεμικής τους συμμαχίας: το ΝΑΤΟ. Δλδ για το ξαναμοίρασμα της Γής με το αίμα των λαών για τα κέρδη των λίγων.

- Απεμπλοκή της χώρας από τους άδικους πολέμους και τις σφαγές 

Η κυβέρνηση της Ν.Δ. με το δόγμα «θα χύσουμε ξανά το αίμα μας για τους συμμάχους μας» εμπλέκει όλο και πιο πολύ τη χώρα στον άδικο πόλεμο στην Ουκρανία. Έχοντας απογειώσει την πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων, προσφέρει ξηρά, νερό και αέρα, κάθε δυνατή διευκόλυνση, σε ΗΠΑ-ΝΑΤΟ και στο κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ. Δίνει “ελευθέρας” στη χρήση των βάσεων στην Ελλάδα και για το νέο πόλεμο ενάντια στο Ιράν. Βάζει πλάτη στην σφαγή. Δικό μας καθήκον να πούμε όχι, να οργανώσουμε τις αντιστάσεις μας.

- Όχι στους πολεμικούς εξοπλισμούς (ReArm Europe)

Το πρόγραμμα επανεξοπλισμού των 800 δις ευρώ, που αποφάσισε η Ευρωπαϊκή Ένωση και το εξοπλιστικό των 25 δις που εξήγγειλε η κυβέρνηση της Ν.Δ. θα πληρωθούν με τον ιδρώτα του λαού και θα μετατρέψουν τις χώρες σε βάσεις για τον πόλεμο που ετοιμάζουν οι ΗΠΑ. Ο λαός φορτώνεται νέα εξοπλιστικά βάρη, με χρήματα που ποτέ δε βρίσκονται για υγεία, παιδεία και μισθούς, αλλά πάντα περισσεύουν για όπλα και θάνατο.

- Έξω ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - βάσεις – ΕΕ

Η χώρα από άκρη σ’ άκρη (Σούδα, Αλεξανδρούπολη, Λάρισα, κτλ) μετατρέπεται σε βάση πολέμου, όπως απαιτούν οι αμερικανονατοικοί. Η χώρα μπαίνει στο στόχαστρο των πολεμικών συγκρούσεων για συμφέροντα τρίτων, ενάντια στο συμφέρον του λαού της, συνεργώντας σε εγκλήματα πολέμου.

- Λευτεριά στην Παλαιστίνη

Ο αδούλωτος λαός της Παλαιστίνης αντιστέκεται με όλες του τις δυνάμεις και παλεύει για μια Λεύτερη και Ανεξάρτητη Παλαιστίνη! Η νίκη της αντίστασης του παλαιστινιακού λαού, ενάντια στους κατακτητές της γης του, θα είναι και δική μας νίκη. Γιατί μόνο με αγώνες μπορούμε να κατακτήσουμε μια ζωή με δικαιώματα και ελευθερίες.

- Φιλία και αλληλεγγύη με όλους τους λαούς

Οι λαοί δεν έχουν τίποτε να χωρίσουν. Τους ενώνουν οι κοινοί αγώνες ενάντια στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό. Για το δικαίωμα τους στη ζωή. Για να νικήσουν τους δυνάστες και τους αφέντες. Για να οικοδομήσουν τον δικό τους λεύτερο κόσμο.

Να οργανωθούμε ενάντια στους πολέμους τους, στη δουλειά, στο σωματειο, στη γειτονιά μας. Να διεκδικήσουμε με την πάλη μας τη ζωή μας! 

Η Microsoft απαγορεύει ακόμα και την αναφορά των λέξεων «Παλαιστίνη», «Γάζα» ή «γενοκτονία»!

Νέα πολιτική άρχισε να εφαρμόζει η Microsoft, μπλοκάροντας τα email των υπαλλήλων της που περιέχουν τις λέξεις «Παλαιστίνη», «Γάζα» ή «γενοκτονία» στους εσωτερικούς διακομιστές της. Το αυτοματοποιημένο φίλτρο που εμποδίζει την αποστολή τέτοιων email εντοπίστηκε πρώτη φορά την Τετάρτη 21/05, μετά από παρεμβάσεις της ομάδας υπαλλήλων της Microsoft υπέρ της Παλαιστίνης «No Azure for Apartheid» (Azure είναι η πλατφόρμα υπολογιστικού νέφους (cloud) της Microsoft, ένα από τα προϊόντα της για τα οποία έχει συνάψει συμφωνία με το Ισραηλινό Υπουργείο Άμυνας).

Την ώρα που κλιμακώνεται η επιχειρούμενη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού από το Ισραήλ, που εμποδίζει ακόμη και το μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπιστικής βοήθειας να φτάσει στους αποκλεισμένους Παλαιστίνιους κι ενώ, σύμφωνα με τον ΟΗΕ, 14000 παιδια κινδυνεύουν να πεθάνουν από λιμοκτονία, η Microsoft απαγορεύει ακόμη και τη χρήση “κακών” λέξεων όπως Παλαιστίνη, Γάζα ή γενοκτονία. Το ότι κάτι τέτοιο άρχισε να εφαρμόζεται μετά τις κινητοποιήσεις υπαλλήλων της δεν είναι φυσικά τυχαίο, δείχνοντας τη σιγή νεκροταφείου που θέλει να επιβάλει η εταιρεία. 

Κάτι τέτοιο δεν είναι περίεργο από τη μεριά της Microsoft που αφενός θέλει να κάνει ανενόχλητη τις δουλειές της με το Ισραήλ κι αφετέρου, σαν αμερικάνικη εταιρεία, ευθυγραμμίζεται με την πολιτική των ΗΠΑ και τη στήριξη που παρέχει στο κράτος-δολοφόνο. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι την προηγούμενη Δευτέρα ένας υπάλληλος που διέκοψε την κεντρική ομιλία του CEO της Microsoft στο συνέδριο Build απολύθηκε. 

Οι υπάλληλοι της Microsoft πρέπει να συνεχίσουν τις παρεμβάσεις τους ενάντια στη συνεργασία της εταιρείας με το κράτος και το στρατό του Ισραήλ και να απαιτήσουν την επαναπρόσληψη του συναδέλφου τους. Να πυκνώσουν πρέπει διεθνώς κι οι κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στον ηρωικό παλαιστινιακό λαό, να απαιτήσουμε από τις κυβερνήσεις μας να σταματήσουν τη στήριξή τους στο κράτος-δολοφόνο, να απαιτήσουμε να σταματήσει η γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού.

• Λευτεριά στην Παλαιστίνη!
•  Μόνος φραγμός στη βαρβαρότητα η πάλη κι η αλληλεγγύη των λαών!
• Νίκη στην Παλαιστινιακή αντίσταση! 

Πρωτομαγιά 2025: Να αγωνιστούμε ενάντια στον εργασιακό μεσαίωνα και στον πόλεμο!

139 μετά την εργατική εξέγερση του Σικάγο, που με το αίμα των εργατών κατοχύρωσε την ιστορική κατάκτηση του 8ώρου, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα σύγχρονο Μεσαίωνα. To κόστος ζωής αυξάνεται, οι μισθοί μένουν σταθεροί ενώ οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί κι οι πολεμικοί εξοπλισμοί φέρνουν την ανθρωπότητα στα πρόθυρα ενός γενικευμένου πολέμου.

Νέο εργασιακό νομοσχέδιο φέρνει η κυβέρνηση, εισάγοντας τη διευθέτηση του εργασιακού χρόνου σε εβδομαδιαία ή και σε ημερήσια(!) βάση. Ο εργαζόμενος δεν θα ξέρει κάθε μέρα αν θα δουλέψει 8 ή 10 ώρες, διαλύοντας κάθε προσωπικό προγραμματισμό. Προσαύξηση φυσικά δεν προβλέπεται, έχει προβλέψει γι’ αυτό ο νόμος Χατζηδάκη, που μαζί με το νόμο Γεωργιάδη ήταν αυτοί που εισήγαγαν την “διευθέτηση του ατομικού χρόνου εργασίας”, που ουσιαστικά καταργεί στην πράξη το 8ώρο. Την ίδια στιγμή εργαζόμαστε “μέχρι να βγει η δουλειά”, τα εργατικά “ατυχήματα” αυξάνονται ενώ αν μείνουμε άνεργοι πρέπει να αποδείξουμε ότι “αναζητούμε ενεργά” οποιαδήποτε εργασία απλά για να πάρουμε ένα επίδομα ανεργίας που δε φτάνει ούτε για τα απαραίτητα.

Σε αντίθεση με το ωράριο, οι μισθοί μας δεν αυξάνονται αλλά σίγουρα αξίζουν λιγότερο. Τρόφιμα, στέγαση, ενέργεια και μεταφορές ακριβαίνουν συνεχώς, ενώ το δικαίωμα στις διακοπες τίθεται υπό αμφισβήτηση αφού το απαγορευτικό τους κόστος μειώνει αναγκαστικά τη διάρκειά τους. Το κράτος αποσύρεται από τις υποχρεώσεις του σε παιδεία και υγεία, κάτι που, σε συνδυασμό με τις ιδιωτικοποιήσεις αλλά και την κρατική λειτουργία κόστους/οφέλους, κάνει βασικά κοινωνικά δικαιώματα απροσπέλαστα. Αυτή είναι η πολιτική που γεννά τα Τέμπη, το Μάτι, τις καταστροφές όπως στη Θεσσαλία, με τους νεκρούς να θυσιάζονται για να ευημερούν οι οικονομικοί δείκτες του καπιταλισμού.

Την ίδια στιγμή, η νέα κούρσα εξοπλισμών μετατρέπει τις οικονομίες της Δύσης σε πολεμικές, σε μια απροκάλυπτη προετοιμασία πολέμου. 800 δις εξοπλιστικά για την ΕΕ, 25 δις για την Ελλάδα, και απαίτηση για 5% του ΑΕΠ σε κάθε χώρα του ΝΑΤΟ από τις ΗΠΑ, ενώ η συμμετοχή του ελληνικού στρατού στα πολεμικά μέτωπα αυξάνει τον πολεμικό κίνδυνο και για εμάς. Για πολέμους που κανείς δεν μας εξήγησε γιατί εμπλεκόμαστε και για ποιανού τα συμφέροντα ρισκάρουμε την καταστροφή.

Το εργατικό κίνημα πρέπει να μπει στην πρώτη θέση για τη συγκρότηση αντιπολεμικού-αντιιμπεριαλιστικού κινήματος, ενάντια στα νέα εξοπλιστικά και στην εμπλοκή της χώρας μας στη γενοκτονία στη Γάζα και στον πόλεμο στην Ουκρανία, ενάντια στη μετατροπή της χώρας σε μία μεγάλη βάση του ΝΑΤΟ. Η Πρωτομαγιά του 2025, να γίνει μέρα απεργίας με τις αποφάσεις των εργαζομένων, μέρα αγώνα και διαδήλωσης, ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά, τον πόλεμο και το φασισμό, για την προοπτική να κατακτήσει η μεγάλη εργατική-κοινωνική πλειοψηφία τον πλούτο που παράγει.

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΠΕΜΠΤΗ 1η ΜΑΗ | 10.30 | ΚΑΜΑΡΑ

9 ΑΠΡΙΛΗ - ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ - ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΠΑΝΩ ΑΠ’ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ - Συγκέντρωση: Καμάρα 10:00πμ

Η απεργία στις 28 Φλεβάρη έδειξε τη δύναμή μας. Παρά την προπαγάνδα των ΜΜΕ, την καταστολή της αστυνομίας, την προσπάθεια όλου του κρατικού μηχανισμού,  εκατομμύρια λαού κατέβηκαν στους δρόμους να διεκδικήσουν αυτό που θεωρούν δίκαιο. Ενάντια στις πολιτικές που τσακίζουν ζωές και σκοτώνουν.

Ο αγώνας αυτός για να κερδίσει πρέπει να παραμείνει στον δρόμο. Να μην μπλέξει σε κοινοβουλευτικές αυταπάτες. Να μην καταλήξει απλά αίτημα «να πέσει η κυβέρνηση» και  να γίνουν εκλογές για εκτόνωση της λαϊκή οργή στις κάλπες. Ο αγώνας αυτός πρέπει ν’ ανατρέψει τις πολιτικές που σακατεύουν τις ζωές μας και να κερδίσει δικαιώματα. Να βγάλει όλη την αλήθεια στο φως και  να κερδίσει ασφαλείς συγκοινωνίες για όλους μας. Μισθούς που να μπορείς να ζεις ανθρώπινα με συλλογικές συμβάσεις και εργασιακά δικαιώματα.  Ν’ αγωνιστούμε ώστε τα κέρδη των λίγων να μην μπαίνουν πάνω απ’τις ζωές μας.

Δεν παραπλανούμε υποκρινόμενοι ότι καλούμε μόνο για τα Τέμπη. Για μας τα Τέμπη είναι κρίκος σε μια ματωμένη αλυσίδα που πάει πολύ πίσω. Πάει στην πανδημία με χιλιάδες άδικους θανάτους εκτός ΜΕΘ, στα πολύνεκρα ναυάγια του Σάμινα και της Πύλου, στους δεκάδες νεκρούς στα συντρίμια της Ρικομέξ, στο Μάτι, στη Μάνδρα, και τελειωμό δεν έχει. Ξέρουμε ότι η  ρίζα του κακού που συνεχώς θα προσθέτει κρίκους στην αλυσίδα είναι η λογική “το κέρδος πάνω απ’όλα”.  Γι´αυτό ζητάμε όχι μόνο τιμωρίες ενόχων, περιμένοντας τους επόμενους ενόχους, αλλά ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής και δικαιώματα που θα διασφαλίζουν τη ζωή, την υγεία, την ασφάλειά μας. Ώστε να μη πεθαίνει κόσμος σε τρένα, ούτε επειδή δε βρεθηκε ασθενοφόρο, ούτε επειδή πέφτουν τα ταβάνια στα σχολεία.

Κανένα δικαστήριο και κανένα κόμμα δε θα “καθαρίσει” για λογαριασμό μας, χωρίς το δικό μας αγώνα. Τα δικαστήρια είναι φτιαγμένα για να βγάζουν παράνομες απεργίες σαν αυτή του σωματειου εργαζομένων του ΟΣΕ, που βδομάδες πριν τα Τέμπη φωνάζαν για τον κίνδυνο. Για να καταδικάζουν καθαρίστριες 15χρόνια, και να έχουν έξω τον Καραμανλή που έψεγε οσους μιλούσαν για την κατασταση στα τρένα. 

Η συνολική αντιλαϊκή πολιτική συνεχίζει να μας στερεί το οξυγόνο. Τα ωράρια έχουν γίνει λάστιχο και το 5ήμερο 8ωρο αποτελεί είδος πρός εξαφάνιση, τα εργατικά εγκλήματα έχουν πιάσει ταβάνι, η μόνιμη και σταθερή δουλειά αποτελεί παρελθόν και χτυπιέται ακόμα κ στο Δημόσιο με την πρώτη συνδικαλιστική απόλυση εκπαιδευτικού. Το χτύπημα στα σωματεία κ τις απεργίες συνεχίζεται κ η πρόσβαση του λαού σε περίθαλψη κ εκπαίδευση όλο μειώνεται.

Η κοροϊδία σχετικά με την δήθεν αύξηση του μισθού, δεν είναι ικανή να πείσει κανένα λαϊκό άνθρωπο. Η πραγματικότητα είναι πως το λαϊκό εισόδημα μειώνεται εδώ και χρόνια, με τις αντεργατικές πολιτικές και την ακρίβεια. Ταυτόχρονα, ο νέος νόμος για τον αλγοριθμικό κατώτατο μισθό έρχεται να καθιερώσει μισθούς πείνας για το λαό, με ενα δήθεν επιστημονικό μανδύα. Έχουν φτιάξει έναν αλγόριθμο κομμένο και ραμμένο στα μέτρα τους, που πάντα θα βγάζει ένα ποσό που δεν θα αποτελεί πραγματική αύξηση. Αλλά κι αυτή η υποτιθέμενη αύξηση θα μπορεί να αναστέλλεται αν "παραβιάζονται τα δημοσιονομικά όρια". “Δημοσιονομικά όρια” που γίνονται ευέλικτα  μόνο για … εξοπλιστικά κ ευρωπαϊκή άμυνα.

Ξέρουμε πώς ότι δικαιώματα έχουμε στη δουλειά μας, σε υγεία, σε παιδεία, κερδήθηκαν με αγώνα και απεργία, και αυτό μας δείχνει το δρόμο: Ο μαζικός απεργιακός αγώνας η μόνη πραγματική διέξοδος.

• Δεν ξεχνάμε τα Τέμπη, τις πλημμύρες, τις πυρκαγιές. Αγωνιζόμαστε για ασφαλείς μεταφορές, και δικαιοσύνη για τα κρατικά εγκλήματα
• Διεκδικουμε Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας με πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς, που να καλύπτουν το κόστος ζωής. Να απαιτήσουμε να μπορούμε να ζούμε από μία δουλειά.
• Δωρεάν Υγεία  και Παιδεία για όλους, χωρίς προϋποθέσεις.
  
  

Ασφαλή Τρένα και Μεταφορές - Κάτω η πολιτική που μας δολοφονεί!

Το κρατικό/παρακρατικό έγκλημα των Τεμπών προκάλεσε δικαιολογημένα την οργή κάθε ανθρώπου που βάζει τις ανθρώπινες ζωές πάνω απ’τα κέρδη των λίγων. Η αλήθεια όμως θα ξεσκεπαστεί μόνο με την πίεση των λαϊκών αγώνων, όπως φάνηκε και μετά τις συγκεντρώσεις σε όλη την Ελλάδα στις 26 Γενάρη, που προκάλεσαν τριγμούς στο σύστημα εξουσίας και συγκάλυψης του εγκλήματος. Δε χωράν αυταπάτες δικαιοσύνης απ’τα ίδια δικαστήρια που βγάζαν παράνομη κάθε απεργία των εργαζόμενων του ΟΣΕ, που ζητούσαν μέτρα ασφαλείας.

Αυτό βέβαια δεν αρκεί! Αυτό το σύστημα έχει εφεδρείες, τακτικές και συνέχεια. Μπορεί να αλλάξει πρόσωπα, ακόμα και πρωθυπουργικά, μπορεί να ρίξει στα λιοντάρια μερικά στελέχη για να ηρεμήσει “τον όχλο”, αλλά δεν μπορεί να αλλάξει τις πολιτικές που προκάλεσαν το έγκλημα, και προκαλούν καθημερινά άλλα τόσα. Να το πούμε απλά: και να μην κουβαλούσε λαθραίο φορτίο το τρένο, εμείς πάλι θα είχαμε δεκάδες νεκρούς με τα χάλια του ιδιωτικοποιημένου ΟΣΕ (με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων και της ΕΕ). Όπως είχαμε 81 νεκρούς με το Σαμίνα, όπως είχαμε 16 χιλιαδες νεκρούς εκτός ΜΕΘ, όπως έχουμε δεκαπλασιαμό νεκρών από εργατικά δυστυχηματα μετά το 2011, όπως παίζουμε τη ζωή μας κορώνα-γράμματα κάθε μέρα στο fly-over, κτλ. Δεν είναι τα πρόσωπα ούτε οι κυβερνήσεις (χωρίς αυτό να απαλλάσει κανέναν από τις ευθύνες του). Είναι η αντιλαϊκή πολιτική που τσακίζει δικαιώματα και ζωές για να φουσκώνει τις τσέπες τους.

Αυτή η αντιλαϊκή πολιτική που μας δολοφονεί καθημερινά στις ράγες, μας καίει στις πυρκαγιές και μας πνίγει στις πλημμύρες. Αυτή η πολιτική που ευθύνεται για τα αμέτρητα εργατικά “ατυχήματα” εργατών και ντελιβεράδων. Αυτή η πολιτική που μας επιβάλλει μισθούς πείνας, που καταργεί το 5ήμερο 8ωρο και βγάζει στην παρανομία τις απεργίες και τις διεκδικήσεις μας.

Στο χέρι μας είναι να μην “ηρεμήσουμε” μέχρι να μαθευτεί όλη η αλήθεια για το έγκλημα, αλλά κυρίως να ανατρέψουμε τις πολιτικές που γεννούν τετοια εγκλήματα, τις πολιτικές που βάζουν τα κέρδη των λίγων πάνω απ’τις ζωές μας εδώ και δεκαετίες. Με οργάνωση στις γειτονιές μας, στα σωματεία μας, με κάθε συλλογικό τρόπο που μας δίνει δύναμη να αγωνιστούμε για τις ζωές μας, για ασφαλείς μεταφορές και για τα δικαιώματά μας. Το δίκιο θα το επιβάλλει ο λαός με την πάλη του.

Όλοι στην απεργία και στις διαδηλώσεις στις 28 Φλεβάρη!

Συγκέντρωση: 10.30 στο Άγαλμα Βενιζέλου

Ανταπόκριση από την απεργιακή συγκέντρωση του ΣΜΤ. Δεδομένα και προβληματισμοί.

Πραγματοποιήθηκε σήμερα Τετάρτη 12/2 η κοινή συγκέντρωση του σωματείου μαζί με το σωματείο οικοδόμων στα πλαίσια της  48ωρης κλαδικής απεργίας που αποφασίστηκε στην τελευταία συνέλευση. Διαβάστηκαν ανακοινώσεις από τους προέδρους των Σωματείων και στη συνέχεια ακολούθησε πορεία, η οποία κατέληξε στο Μετρό στη Βενιζέλου. Η Αγωνιστική Πρωτοβουλία συμμετείχε στη συγκέντρωση και στην πορεία πίσω από το πανό του Σωματείου και συνέβαλε με συνθήματα στη μαχητικότητα του μπλόκ.
Η εικόνα της συγκέντρωσης επιβεβαίωσε τους προβληματισμούς μας και την κόντρα που δώσαμε στα πλαίσια της συνέλευσης σχετικά με τις πραγματικές δυνατότητες του σωματείου σε αυτή τη φάση και στο αν μπορεί να σηκώσει 48ωρη απεργία. Η συγκέντρωση είχε ακόμα μικρότερη μαζικότητα από την αντίστοιχη του Νοέμβρη που εξίσου απολογίσαμε ως προβληματική. 

Δεν θέλουμε να απαξιώσουμε την προσπάθεια που κάνει κάθε συνάδελφος/φισσα στο χώρο δουλειάς του και στην κόντρα με την εργοδοσία. Ούτε τις απεργιακές προσπάθειες που θα κάνει ένα σωματείο όταν θέτει ζήτημα συλλογικής σύμβασης εργασίας. Το βασικό πρόβλημα είναι η λογική της ηγεσίας του σωματείου που αποκρύπτοντας τον πραγματικό συσχετισμό αποφασίζει 48ωρη απεργία απλά για να ικανοποιήσει έναν κεντρικό από τα πάνω σχεδιασμό. Η λογική του εδώ και τώρα “γιατί τώρα έχει ανάπτυξη ο κλάδος”, όχι μόνο εγκλωβίζει πολιτικά το σωματείο σε μια λογική επαίτη απέναντι στην εργοδοσία αλλά το οδηγεί και σε αδιέξοδες κινήσεις.

 

Η πραγματική σύνδεση του σωματείου με τη βάση του κλάδου, η παρουσία του στην καθημερινή ζωή και πάλη στους χώρους δουλειάς, η ενεργή εμπλοκή της βάσης στις διαδικασίες είναι οι όροι που θα φέρουν το σωματείο σε καλύτερη θέση μάχης και θα του δώσουν την πραγματική δυνατότητα να οξύνει τα μέσα πάλης του.

 

 

48ωρη ΑΠΕΡΓΙΑ του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών 12-13 Φεβρουαρίου

 Συγκέντρωση 12 Φλεβάρη 10:30 στον ΕΦΚΑ Πλατεία Αριστοτέλους

Οι εργασιακές σχέσεις της μεγάλης πλειοψηφίας των εργαζόμενων του κλάδου είναι το λιγότερο ασφυκτική.  Μισθοί πείνας, απλήρωτες υπερωρίες, ωράρια λάστιχο, αφόρητη πίεση και καταπάτηση του ωραρίου για να βγαίνουν τα χρονοδιαγράμματα και οι επαναλαμβανόμενες παραδόσεις. Οι ελαστικές σχέσεις εργασίας έχουν εξαπλωθεί σε όλο το φάσμα του κλάδου και πολλές φορές αξιοποιείται και το ΔΠΥ (μπλοκάκι) για ακόμη μεγαλύτερη ένταση, ακόμη μεγαλύτερη εκμετάλλευση. Στα εργοτάξια η εργασιακή βαρβαρότητα αποτελεί ήδη καθεστώς. Το 6ήμερο, τα 10ωρα και 12ωρα, οι απλήρωτες υπερωρίες θεωρούνται από καιρό δεδομένα, ενώ σε πολλές περιπτώσεις πιέζουν για εργασία χωρίς κανένα όριο στον εργάσιμο χρόνο, χωρίς κανένα όριο στην εκμετάλλευση.

Η εργοδοσία έχοντας ως βασικότερο σύμμαχο το αντεργατικό νομικό οπλοστάσιο διαθέτει απόλυτη ελευθερία στην εκμετάλλευση και επιδιώκει την εκτίναξη των κερδών της στις πλάτες των εργαζόμενων. Είναι ξεκάθαρο ότι η «ανάπτυξη» τους  είναι  ποτισμένη με το αίμα και τον ιδρώτα των εργαζόμενων. Η εργοδοσία και το κεφάλαιο, ακόμη και αν θησαυρίζουν, όπως συμβαίνει σήμερα με την εκτίναξη του κύκλου εργασιών τους, δεν θα παραχωρήσουν σπιθαμή από τα κέρδη τους.

Οι εξελίξεις στον κλάδο δεν μπορούν να είναι αποκομμένες από τις συνολικότερες. Η ακρίβεια, οι αυξήσεις σε όλα τα αγαθά, τα υπέρογκα ενοίκια εξαφανίζουν τους μισθούς πείνας. Το έγκλημα των Τεμπών μας δείχνει πώς μας θυσιάζουν για τα κέρδη τους. Τα δείγματα της συνολικότερης ύφεσης, ενός  νέου κύκλου οικονομικής κρίσης που έρχονται από τις μητροπόλεις του κόσμου και της Ευρώπης προοιωνίζουν δύσκολες ημέρες για τον εργαζόμενο λαό και τη νεολαία. Την ίδια στιγμή η ακροδεξιά ενισχύεται πανευρωπαϊκά, ποτίζοντας με το εθνικιστικό της δηλητήριο τους λαούς κι επιχειρώντας να διοχετεύσει τη λαϊκή οργή σε βολικά για το σύστημα μονοπάτια. Τα σύννεφα του πολέμου ολοένα και πυκνώνουν πάνω από τους λαούς.  Οι ιμπεριαλιστές ξαναμοιράζουν τον κόσμο και προετοιμάζονται για μια νέα μεγάλη αναμέτρηση. Η χώρα μας βαθαίνει όλο και περισσότερο την εμπλοκή της στην αντιπαράθεση, δίνοντας «γη και ύδωρ» στου φονιάδες των λαών.

Σε αυτές τις συνθήκες ο αγώνας για διεκδίκηση ΣΣΕ με πραγματικούς αυξήσεις στους μισθούς που να καλύπτουν το κόστος της ζωής και διεύρυνση εργασιακών δικαιωμάτων είναι δίκαιος και αναγκαίος. Μόνο η μαζική,  αποφασιστική και παρατεταμένη εμπλοκή της βάσης του κλάδου μπορεί να δημιουργήσει όρους «ασφυξίας» στην εργοδοσία. Είναι ανάγκη να διευρυνθεί η οργάνωση των μισθωτών τεχνικών στο σωματείο και στους εργασιακούς χώρους. Είναι καθοριστικό ζήτημα η ανάδειξη επιμέρους διεκδικήσεων για αυξήσεις στους μισθούς και αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, κόντρα σε κάθε μικρό και μεγάλο εργοδότη. Γιατί μόνο μέσα από αυτή τη διαδρομή της σκληρής αντιπαράθεσης,  η εργοδοσία του κλάδου μπορεί να αναγκαστεί σε παραχωρήσεις.  

●    ΣΣΕ ΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΘΟΥΣ ΚΑΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

●    ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!

●    ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ 5ΗΜΕΡΟ ΚΑΙ ΤΟ 8ΩΡΟ!

●    ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ!

●    ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ ΣΤΙΣ ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ!

ΠΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΑΞΙΟΛΟΓΟΥΜΑΣΤΕ

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες

Είναι πλέον συχνό φαινόμενο οι εργαζόμενοι σε μικρές ή μεγάλες εταιρείες να υπόκεινται σε εσωτερική αξιολόγηση απο τους ανώτερους τους με σκοπό την «εξέλιξη» τους και το  «δικό τους καλό» (όπως συνηθίζεται να λέγεται). Κατα καιρούς λοιπόν, και συνήθως πριν κλείσει το οικονομικό έτος για την εταιρεία (τυχαιο??), οι εργαζόμενοι καλούνται σε τετ-α-τετ «συζητήσεις» με κάποιο/α από τα ανώτερα στελέγχη για να συζητήσουν το πως τα πάνε εσωτερικά της επιχείρησης, τι στόχους έπιασαν στο διάστημα που προηγήθηκε και πως μπορούν να τα πάνε καλύτερα στον χρόνο που έρχεται.
Προκύπτουν λοιπόν ορισμένα ερωτήματα επί αυτού. Με ποια κριτήρια αξιολογούμαστε και σε τι στοχεύουν αυτά; Τι γίνεται αν μια αξιολόγηση δεν πάει καλα; Και τέλος, γιατί μας αξιολογούν αυτοί που μας αξιολογούν;

Για αρχή, πρέπει να ορίσουμε τις αξιολογήσεις έτσι ακριβώς όπως τους πρέπει. Οι αξιολογήσεις αποτελούν ένα ακόμη μέσο πίεσης της εργοδοσίας απέναντι στους εργαζόμενους. Δομούνται και εφαρμόζονται από την ίδια την εργοδοσία (ή του κοντινούς της), με όρους που η εργοδοσία ορίζει, οι οποίοι προφανώς δεν έχουν στόχο το «καλό» μας αλλά την αύξηση των κερδών. Τους νοιάζει άραγε αυτούς το δικό μας καλό όταν μας πετσοκόβουν τους μισθούς; Τους απασχολεί η εξέλιξη και η ευημερία μας όταν μας υποχρεώνουν σε ελαστικά ωράρια τα οποία δεν αφήνουν κανένα περιθώριο για ξεκούραση και προσωπική ζωη; Μαλλον οχι..

Αξιολογούμαστε λοιπόν γιατί τα αφέντικά θέλουν να απαντήσουν σε πολύ συγκεκριμένα ζητήματα. Θελουν να ξέρουν πόσο ακόμη μπορείς να θυσιαστείς για να βγάλουν περισσότερα λεφτα. Θέλουν να ζυγίσουν το κέρδος που θα έχουν αν σε κρατήσουν για ακόμη εναν χρόνο. Θελουν να μας τρομοκρατήσουν, ότι αυτοί έχουν το καρπούζι - αυτοί και το μαχαίρι.

Απέναντι σε αυτές τις πρακτικές οι εργαζόμενοι πρέπει να παραμείνουμε συγκροτημένοι πίσω από το ταξικό μας συμφέρον. Η εργασιακή πραγματικότητα μας αφαιμάζει, οικονομικά, σωματικά, ψυχολογικά. Η συσπείρωση μας σε επιτροπές αγώνα και σωματεία, οι συζητήσεις με συναδέλφους, η ενότητα και ο αγώνας είναι τα μόνα που μπορούν να μας σώσουν. Δεν τρομοκρατούμαστε, δεν θυσιαζόμαστε.