Πρώτες εκτιμήσεις της Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας Μισθωτών Τεχνικών για τη διεκδίκηση υπογραφής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στον κλάδο

Η απόφαση των Σωματείων των Μισθωτών Τεχνικών της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης για τη διεκδίκηση Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΣΣΕ) στον κλάδο μας, τους μισθωτούς τεχνικούς, αποτελεί σημαντικό ζήτημα για το Σωματείο μας. Και αυτό γιατί η διεκδίκηση καλύτερων όρων δουλειάς και αυξήσεων στους μισθούς, ειδικά σε μια περίοδο που οι δυνάμεις του κεφαλαίου οδηγούν την ανθρωπότητα στην πείνα για να ξεπεράσουν την βαθιά κρίση τους, αποτελεί βασική αποστολή του Σωματείου. Η δυνατότητα του Σωματείου να πετυχαίνει αυτό το βασικό καθήκον, αποτυπώνεται στη δυνατότητα υπογραφής ΣΣΕ που να καλύπτει όλους τους συναδέλφους, και με υποχρεωτική ισχύ σε βάρος όλων των μορφών ελαστικής εργασίας. Ειδικά στον κλάδο μας, η κατάργηση του ΔΠΕ (“μπλοκάκι”), που καταργεί μια σειρά δικαιώματα των εργαζομένων, “περνάει μέσα” από την διεκδίκηση της ΣΣΕ, και τη ριζική αλλαγή των σχέσεων εργασίας που επικρατούν στον κλάδο.

Δεν είναι τυχαίο, ότι ο νόμος-έκτρωμα 4808 (“Χατζηδάκη”), στην προσπάθεια του κράτους να βάλει χέρι στη λειτουργία των Σωματείων και να εκβιάσει την αποδοχή του ΓΕΜΗΣΟΕ και των ηλεκτρονικών διαδικασιών, αφαιρεί τη δυνατότητα υπογραφής ΣΣΕ από τα σωματεία αυτά, όπως το δικό μας, που αρνούνται να εφαρμόσουν αυτό το κατάπτυστο πλαίσιο. Όμως, η δυνατότητα ενός Σωματείου να εκπροσωπεί τους εργαζόμενους του και να υπογράφει για λογαριασμό τους, δεν κατοχυρώνεται από κάποια νομικού χαρακτήρα διαδικασία, ούτε “χαρίζεται” από τον ίδιο τον ταξικό εχθρό και την κυβέρνηση του, το κράτος και τους μηχανισμού του. Αλλά κατακτιέται στο πεδίο της ταξικής πάλης και της σύγκρουσης με τους εκμεταλλευτές. Η κινητοποίηση για τη ΣΣΕ αποτελεί την καλύτερη απάντηση στο νόμο-έκτρωμα, και συμβάλλει στη διαδικασία για την ανατροπή του, που πρέπει να αποτελεί κεντρικό στόχο για ολόκληρο το εργατικό κίνημα.

Την ίδια στιγμή, οι συνθήκες “πείνας του 21ου αιώνα” που διαμορφώνει η επίθεση του κεφαλαίου, δίνει σημασία ζωτικής ύπαρξης των εργαζομένων στο αίτημα για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς, τις συντάξεις και το επίδομα ανεργίας. Τέτοιων αυξήσεων, που να καλύπτουν το κόστος ζωής. Και όχι μισθούς κοροϊδίας των δήθεν “αυξήσεων” της κυβέρνησης, που στην πραγματικότητα αποτελούν μειώσεις μισθών, καθώς πλέον οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να καλύψουν βασικές βιωτικές ανάγκες, όπως η θέρμανση, η μετακίνηση, η στέγαση, μέχρι και η τροφή! Βασικές ανάγκες που δεν μπορούν να καλύψουν τα εξευτελιστικά για τη νοημοσύνη των εργαζομένων “επιδόματα” της κυβέρνησης, που αποτελούν ξεροκόμματα για να κλείσουν το στόμα της εργαζόμενης πλειοψηφίας. Απέναντι σε αυτή τη δραματική κατάσταση, είναι επιτακτική ανάγκη οι εργαζόμενοι να βγουν στο δρόμο, να απεργήσουν, να φωνάξουν για το ίδιο το ψωμί τους. Και η διεκδίκηση ΣΣΕ ανά κλάδο αποτελεί βασικό στοιχείο μιας τέτοιας διαδικασίας.

Αυτή η διαδικασία αναπόφευκτα περνάει και μέσα από την αντιπαράθεση με την ξεπουλημένη ηγεσία των ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ αλλά και του ΕΚΘ, που πιστοί στην “ρεαλιστική αντιπολίτευση” των ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ, μέσα στα όρια της πολιτικής του μεγάλου κεφαλαίου και της ΕΕ, κρατούν τους εργαζόμενους “στη γωνία”, περισσότερο ανησυχούν για την κερδοφορία και την ανάπτυξη των επιχειρήσεων παρά για το μεροκάματο του υπάλληλου και του εργάτη, παίζουν το ρόλο του πράκτορα της εργοδοσίας μέσα στο εργατικό κίνημα.

Αυτή η διαδικασία πρέπει να συνδεθεί με μια συνολική διεκδίκηση του εργατικού κινήματος για αυξήσεις στους μισθούς, που περνάει μέσα από την κήρυξη κεντρικών απεργιακών κινητοποιήσεων που θα ενώσουν μια σειρά κλάδους σε κεντρική αντιπαράθεση με την κυβέρνηση. Τέτοιες κινητοποιήσεις έχουν αποδείξει οι εργαζόμενοι ότι μπορούν να πραγματοποιήσουν. Σε αυτή την κατεύθυνση, το Σωματείο δεν μπορεί να καλυφθεί στο σχεδιασμό του από το πρόσφατο συνέδριο του ΠΑΜΕ, που δεν έβαλε κανένα κεντρικό στόχο για πανελλαδική απεργιακή κινητοποίηση στον άμεσο ορίζοντα, στενεύοντας έτσι τη δυνατότητα του ΣΜΤ-Μ.

Αυτή η διαδικασία περνάει μέσα από την σφυρηλάτηση ταξικής ενότητας στα πλαίσια του Σωματείου παρά τις διαφορετικές απόψεις που υφίστανται, πάνω στα σημεία βασικής συμφωνίας, αλλά και της ανάγκης για ευρύτερη συγκέντρωση δυνάμεων, προκειμένου η δράση του Σωματείου να γίνεται με τους καλύτερους δυνατούς όρους. Για να εξυπηρετηθεί αυτή η κρίσιμη αναγκαιότητα, καταθέσαμε την ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ ΑΠΕΡΓΙΑΚΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ.

 

Εκτιμήσεις πάνω σε ειδικά σημεία της ΣΣΕ που διεκδικεί το ΣΜΤ-Μ.

Το πλαίσιο διεκδίκησης που αποτελεί και το προτεινόμενο προσχέδιο ΣΣΕ, αποτελεί ταυτόχρονα και πλαίσιο του Σωματείου προς τα μέλη του, σε όλα τα ζητήματα καθημερινής ζωής και των εργασιακών συνθηκών. Με αυτή την έννοια, μέσα από το πλαίσιο το Σωματείο ασκεί τον καθοδηγητικό του ρόλο προς τους συναδέλφους και τους συγκροτεί ταξικά, πάνω στο τι πρέπει να διεκδικούν από τη δουλειάς τους.

Πάνω σε αυτά, και ειδικά πάνω στα ζητήματα των αυξήσεων στους μισθούς, την καθιέρωση των μισθολογικών κλιμάκων, και της κατάργησης των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, η ΣΣΕ έχει βασικά σωστό προσανατολισμό, (παρά τα δευτερεύοντα ζητήματα), και αποτελεί ένα σωστό πλαίσιο συζήτησης με τους συναδέλφους, ώστε να παλέψουν για τις ανάγκες τους.

Βασικό ζήτημα αποτελεί η υποχρεωτική ισχύς της ΣΣΕ, έναντι κάθε μορφής ατομικής σύμβασης, ελαστικής εργασίας, εναντίων όλων των μνημονικών και άλλων ρυθμίσεων αλλά και το νόμου-Χατζηδάκη, έτσι που να καλύπτεται κάθε συνάδελφος, κάθε ειδικότητα, κάθε τομέας, χωρίς να δύνεται η δυνατότητα στην εργοδοσία να παρακάμπτει “από το παράθυρο”, με πλάγιο τρόπο, όσα αποτυπώνει κεντρικά η ΣΣΕ. Η διεκδίκηση της ΣΣΕ με υποχρεωτική ισχύ, ανοίγει το δρόμο για να καταργηθεί το “μπλοκάκι”, δρόμος μακρύς και δύσκολος.

Αυτή η διαπίστωση είναι κομβική, καθώς η δυνατότητα αυτή κατακτίεται πρώτιστα στους χώρους δουλειάς, σε κάθε επιχείρηση, κλάδο και πόλη, από την ίδια την οργάνωση-συσπείρωση των εργαζομένων. Η σύμπλεξη της κεντρικής διεκδίκησης με τα τοπικά, καθημερινά προβλήματα που αναδεικνύουν οι ίδιοι οι συνάδελφοι από την εμπειρία τους, είναι επίσης καθοριστικής σημασίας. Παρόλα αυτά, είναι ένα ζήτημα προς εξέταση ότι μια σειρά ειδικότητες συναδέλφων δεν συμπεριλαμβάνονται στις εργοδοτικές ενώσεις από τις οποίες διεκδικείται η ΣΣΕ, και μπαίνει το ερώτημα της διεύρυνσης τους.

Χρειάζεται να γίνει μια προσεκτική εκτίμηση για την κατάσταση που επικρατεί στον κλάδο, εκτίμηση που να πατάει στα πραγματικά δεδομένα, ούτε απογειωμένη, ούτε μοιρολατρική, που να μην καλλιεργεί ούτε τον εφησυχασμό, ούτε την αδράνεια. Η πραγματικότητα είναι ότι η μεγάλη πλειοψηφία των συναδέλφων μισθωτών τεχνικών είναι έξω από τα σωματεία, χωρίς οργάνωση, χωρίς ταξική συνείδηση και εμπειρίες αγώνα. Η πραγματικότητα είναι ότι ο κλάδος μας χαρακτηρίζεται από έντονο κατακερματισμό, πολλές ειδικότητες, επαγγελματικά δικαιώματα και επίπεδα εκπαίδευσης, πολλές και αντιφατικές εργασιακές πραγματικότητες. Η πραγματικότητα είναι όμως, ότι ο κλάδος έχει μεγάλη μαζικότητα, πανελλαδική συγκρότηση, εργάζεται σε πεδία με υψηλή κερδοφορία, και συνεπώς έχει τη δύναμη να κινητοποιηθεί με μεγάλη αποτελεσματικότητα.

Όλα τα παραπάνω δεν σημαίνουν την υποταγή στον σημερινό αρνητικό συσχετισμό που επικρατεί στο εργατικό κίνημα, αλλά το αντίθετο, την ανάγκη το Σωματείο να βγει μπροστά, να κινητοποιηθεί, να αυξήσει το κύρος του, να μαζικοποιηθεί, να αποδείξει στους συναδέλφους την αξία του. Αυτοί είναι βασικοί όροι προκειμένου να διαφοροποιηθούν οι σημερινοί συσχετισμοί υπέρ του Σωματείου, ώστε σε μια πορεία να κατακτηθούν οι όροι για την υπογραφή μιας ΣΣΕ που θα καλύψει πραγματικά όλους τους συναδέλφους. Αυτή η διαδικασία ξεκινάει από την τωρινή κινητοποίηση.

Αναπόφευκτα, σε αυτή την πορεία θα υπάρχουν και αντιφάσεις, που θα πρέπει να δει το Σωματείο, όπως το ζήτημα του ΔΠΥ, του πώς θα ενσωματωθούν με τον καλύτερο τρόπο στις κινητοποίησεις οι συνάδελφοι ζητώντας καλυτέρευση των όρων δουλειάς, όταν ταυτόχρονα (και σωστά) διεκδικούμε την πλήρη κατάργηση του ΔΠΥ.

Για το ζήτημα των μισθών, οι προτεινόμενες κλίμακες έχουν σωστό περιεχόμενο, και αποτυπώνουν αυτή τη στιγμή μια ΣΣΕ που όντως βάζει το ζήτημα των πραγματικών αυξήσεων. Χρειάζεται όμως να ανοίξει μια συζήτηση μέσα στο Σωματείο, για το πώς θα “κατοχυρωθεί” η δυνατότητα της διατήρησης των αυξήσεων πάνω από το κόστος ζωής, ειδικά όταν η σύμβαση μπορεί να έχει πολυετή ισχύ. Αυτή η κατοχύρωση φυσικά, δεν μπορεί να έρθει με “λογιστικό τρόπο”, με κάποια “ρήτρα”, (πχ με βάση τον επίσημο προϋπολογισμό), αλλά από την ίδια την δράση και εγρήγορση των εργαζομένων.

Για το ζήτημα του ωραρίου, η ΣΣΕ λαθεμένα κινείται στη διεκδίκηση του “7ωρου-35ωρου”. Το ΔΣ αρνείται να αναγνωρίσει τον πραγματικό συσχετισμό στους χώρους δουλειάς, αρνείται να αναγνωρίσει ότι η βασική διεκδίκηση των εργαζόμενων σε αυτή τη φάση είναι το ζήτημα του 5νθήμερου-8ωρου, που καταπατιέται με χίλους-δύο τρόπους στους χώρους δουλειάς. Το ζήτημα του 8ωρου, κεντρικού στοιχείου συγκρότησης της εργατικής τάξης, αλλά και πυρήνας του νόμου-Χατζηδάκη, είναι ζητούμενο για τον κλάδο, και δεν μπορεί να ξεπεραστεί με το να μην λαμβάνουμε υπόψιν το επίπεδο ανάπτυξης του κινήματος σε αυτή τη φάση.

Για το ζήτημα μιας σειράς κατακτήσεων, όπως οι τριετίες, τα “εκτός έδρας”, οι βάρδιες και τα “stand-by”, τα βασικά επιδόματα, τα σαββατοκύριακα, οι άδειες (που θα μπορούσε να μπει θέμα περεταίρω αύξησης τους), η μητρότητα, έχουν μπει σε σωστή βάση και βοηθούν τους συναδέλφους να συγκροτηθούν.

Κάποια ειδικά ζητήματα χαρακτηρίζονται από υπερβολική “επιδοματολογία”, ακόμα και με αρνητικά στοιχεία όμως το “επίδομα μεταπτυχιακού/διδακτορικού” που αφομοιώνει το κυνήγι χαρτιών και προσόντων. Τα επιδόματα ασφάλειας στους χώρους δουλειάς που σχετίζονται με τα Βαρέα ή και τα Ανθυγιεινά, θα πρέπει να ενσωματωθούν στις ανάλογες ρυθμίσεις, ενώ επιδόματα όπως το “γραφείο” θα πρέπει να ενσωματωθούν στο μισθό με βάση τις σύγχρονες εργασιακές συνθήκες. Η βασική αρχή θα πρέπει να είναι: “τα επιδόματα να μπούνε στο μισθό”, κατοχυρώνοντας ακόμα περισσότερο τη μονιμότητα τους.

Η χρήση του επιχειρήματος για την “πρόοδο της τεχνολογίας και τις σύγχρονες δυνατότητες της ανθρωπότητας”, έχει αταξικό χαρακτήρα και δεν βοηθάει τους εργαζόμενους, ειδικά σε έναν κλάδο που αφορά τις σημαντικότερες νέες τεχνολογίες, ώστε να αντιληφθούν ότι σήμερα τα τεχνολογικά επιτεύγματα που πολλές εμείς οι ίδιοι δημιουργούμε, απειλούν τμήμα των μηχανισμών της αστικής τάξης. Τα Τεχνολογικά επιτεύγματα δεν μπορούν στη σημερινή κοινωνία να έχουν πανανθρώπινο χαρακτήρα, ίσα-ίσα χρησιμοποιούνται για τον πόλεμο, την καταστολή και την εντατικοποίηση της εκμετάλλευσης των εργαζόμενων. Η τεκμηρίωση των αιτημάτων μας έρχεται μέσα από τις ανάγκες μας ως εργαζόμενοι που παράγουμε τον πλούτο, και όχι μέσα από τις τεχνολογικές δυνατότητες τςη ανθρωπότητας που ο καπιταλισμός-ιμπεριαλισμός λυμαίνεται.

Τέλος, και το πιο βασικό: είναι επιτακτική ανάγκη για το Σωματείο να ανοίξει πλατιά την κουβέντα για το “τι είναι η Συλλογική Σύμβαση Εργασίας”, καθώς ιδιαίτερα οι νέες γενιές εργαζομένων, ειδικά όσοι πιάσανε δουλειά μετά το 2010, δεν έχουν ανάλογη εμπειρία συλλογικά κεκτημένων όρων εργασίας, και χρειάζεται η συζήτηση πολλές φορές να “γίνεται από το μηδέν”, από την ίδια την εκμάθηση όλων των συναδέλφων, πάνω στο ζήτημα της κοινής κατοχύρωσης των όρων δουλειάς και ζωής.

 

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΜΙΣΘΩΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

                                        Επικοινωνία: https://www.facebook.com/agoproth

Ανταπόκριση από την απεργιακή συγκέντρωση στη Μαλαματίνα και κάλεσμα στην πορεία της Παρασκευής στις 18:30 στα γραφεία της ΠΟΕΕΠ

 Τη Δευτέρα το πρωί οι απεργοί της Μαλαματίνα και αλληλέγγυοι συγκεντρώθηκαν έξω από το εργοστάσιο της Μαλαματίνα στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης. Εκείνη την ημέρα σε απεργία καλούσε η ΠΟΕΕΠ, ενώ απόφαση για στάση εργασίας είχαν πάρει το Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης, η ΕΔΟΘ και τέσσερεις ΕΛΜΕ. Στην συγκέντρωση συμμετείχαν και μέλη της Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας Μισθωτών Τεχνικών.
Η απεργιακή περιφρούρηση επιχείρησε να εμποδίσει τους απεργοσπάστες να μπουν για δουλειά. Εμποδίστηκαν από τα ΜΑΤ που εξασφάλισαν την είσοδο του λεωφορείου των απεργοσπαστών. Όταν η στάση εργασίας έφτανε στο τέλος της, η εταιρεία επιχείρησε να βγάλει φορτηγά από το εργοστάσιο. Στην προσπάθεια των συγκεντρωμένων να τα εμποδίσουν, τα ΜΑΤ δεν δίστασαν να ρίξουν χημικά, δείχνοντας για άλλη μια φορά τι ρόλο επιτελούν.
Η τρομοκρατία δεν θα περάσει. Συμμετέχουμε στην πορεία που έχει καλέσει το σωματείο της Μαλαματίνα με συγκέντρωση την Παρασκευή στις 18:30 στα γραφεία της ΠΟΕΕΠ (Φιλίππου 43).

• Ανάκληση των απολύσεων και υπογραφή συλλογικής σύμβασης εργασίας για τους εργαζόμενους της Μαλαματίνα.
• Ανατροπή του νόμου Χατζηδάκη

 

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ | ΤΕΤΑΡΤΗ 5 ΟΚΤΩΒΡΗ | ώρα 19.00

 ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΘΕΜΑ:

“Η ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚHΣ ΣΥΜΒΑΣHΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΟΝ ΚΛΑΔΟ ΤΩΝ ΜΙΣΘΩΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ”.

Για ποια δικαιώματα παλεύουμε;

ΤΕΤΑΡΤΗ 5 ΟΚΤΩΒΡΗ | ώρα 19.00

ΣΤΕΚΙ ΣΦΕΝΤΟΝΑ {Συγγρού 24, 2ος όροφος}

θα ακολουθήσει bar οικονομικής ενίσχυσης

του απεργιακού ταμείου των απεργών στην “Μαλαματίνα”

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΔΕΘ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 10/9, ΣΤΙΣ 18.00 ΣΤΗΝ ΚΑΜΑΡΑ ΓΙΑ ΜΙΣΘΟΥΣ, ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ, ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

 

Το χάσμα ανάμεσα σε αυτούς που παράγουν τον κοινωνικό πλούτο και σε αυτούς που τον κατέχουν, το χάσμα ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργασία διευρύνεται μέρα με τη μέρα. Και όσο από την μία πλευρά οι “από πάνω” ξεζουμίζουν όλο και περισσότερο τις εργατικές-λαϊκές μάζες για να ξεπεράσουν την ολόπλευρη κρίση τους, τόσο οι “από κάτω” συνειδητοποιούν ότι οι βασικές βιοτικές ανάγκες τους πλέον δεν μπορούν να καλυφθούν μέσα στο πλαίσιο της κυρίαρχης πολιτικής. Όλο και περισσότερο απλώνεται στον πλανήτη η εξαθλίωση, ενώ οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί φέρνουν μέχρι και το ενδεχόμενο ενός γενικευμένου πολέμου, με καταστροφικές συνέπειες για την ανθρωπότητα, όλο και πιο κοντά.

Όλο και περισσότερο όμως από την άλλη πλευρά, η πολιτική της ακρίβειας δημιουργεί όρους ανατροπής των πολιτικών κυβερνήσεων-ΕΕ-κεφαλαίου. Σε πολλές χώρες του κόσμου, εργατικές αντιστάσεις και ξεσηκωμοί φανερώνουν ότι οι λαοί δεν δέχονται να ζήσουν σαν σύγχρονοι δούλοι. Όλο και νέες εστίες εργατικών αντιστάσεων ξεσπούν στη χώρα μας, όπως στην περίπτωση του απεργιακού αγώνα στη Μαλαματίνα, δίνοντας ελπίδα και δείχνοντας τη δύναμη της εργατικής τάξης, που όταν συγκεντρωθούν οι κατάλληλες προϋποθέσεις, είναι η μόνη που μπορεί πραγματικά να αλλάξει τα πράγματα. Γιατί στην ταξική οργάνωση, στη σύγκρουση με τους εκμεταλλευτές βρίσκεται η ζωή και το μέλλον μας. Πουθενά αλλού!

Η διαδήλωση της ΔΕΘ κάθε χρόνο δίνει την ευκαιρία να δημιουργηθεί ένα σημείο συνάντησης των κινημάτων για εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα και να εκφραστεί η δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβερνητική πολιτική. Ο νόμος απαγόρευσης των διαδηλώσεων και η γενικότερη αύξηση της καταστολής, ο νόμος 4808/21 (“Χατζηδάκη”), η όλο και δυσκολότερη πρόσβαση σε δωρεάν υγεία και παιδεία, η αντιμετώπιση της ακρίβειας σαν “φυσικό φαινόμενο”, είναι μόνο μερικά παραδείγματα της κυβερνητικής πολιτικής που πρέπει να ανακοπεί. Η πολιτική αυτή δεν πρόκειται να σταματήσει από μόνη της. Μπορεί μόνο να ανατραπεί μέσα από τη συγκρότηση των αντιστάσεων και των διεκδικήσεων εργαζομένων, νεολαίας και λαού. Γι’ αυτό είναι απαραίτητη η συμμετοχή μας στην φετινή πορεία της ΔΕΘ ενάντια στις εξαγγελίες του πρωθυπουργού, για να παλέψουμε για τη βελτίωση της ζωής μας. Για να αποτελέσει κόμβο συνάντησης και κλιμάκωσης των εργατικών-λαϊκών αγώνων.

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΕΞΑΓΓΕΛΙΕΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΣΤΗ ΔΕΘ.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΣΑΒΒΑΤΟ 10/9, 18.00, ΚΑΜΑΡΑ

•     Πραγματικές Αυξήσεις στους μισθούς που να καλύπτουν το κόστος ζωής.
•     Επίδομα ανεργίας σε όλους τους ανέργους.
•     Να πάρουν πίσω τις αυξήσεις σε ρεύμα, καύσιμα, τρόφιμα
•     Ανατροπή του νόμου Χατζηδάκη. Καμία υποταγή – Καμία εφαρμογή των διατάξεων του.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΜΙΣΘΩΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Επικοινωνία: https://www.facebook.com/agoproth

Λαϊκή βραδιά αλληλεγγύης στους απεργούς της Μαλαματίνα | Τρίτη 30/8 | 21.00 | Μπροστά στο Εργοστάσιο

Την Τρίτη 30 Αυγούστου, στις 21.00, μπροστά στο εργοστάσιο της "Μαλαματίνα", εργατικά σωματεία διοργανώνουν Λαϊκή βραδιά αλληλεγγύης για την πολιτική και οικονομική υποστήριξη του αγώνα.

Η σημαντική απεργία των εργατών στη "Μαλαματίνα", βρίσκεται σε κρίσιμη φάση, έχοντας να αντιμετωπίσει τις απολύσεις, τις συλλήψεις, την κρατική καταστολή, το νόμο-Χατζηδάκη. Είναι επιτακτική ανάγκη ο αγώνας να "απλώσει" και να εκδηλωθεί μαζικά η στήριξη του λαού της πόλης στους απεργούς. Γιατί οι απεργοι παλεύουν για λογαριασμό όλης της εργατικής τάξης της πόλης.

event στο fb: shorturl.at/aITX2

ΝΑ ΜΗ ΛΕΙΨΕΙ ΚΑΝΕΙΣ - ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ - ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ!

Οι μισθωτοί τεχνικοί διεκδικούμε ΣΥΛΛΟΓΙΚH ΣΥΜΒΑΣH ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Οι μισθωτοί τεχνικοί διεκδικούμε ΣΥΛΛΟΓΙΚH ΣΥΜΒΑΣH ΕΡΓΑΣΙΑΣ
που να καλύπτει τις ανάγκες μας, για να μπορούμε να ζούμε από τη δουλειά μας,
και όχι ζωή-λάστιχο, απλήρωτες υπερωρίες, μισθούς εξαθλίωσης

Συναδέλφισσα/συνάδελφε, μηχανικέ “με μπλοκάκι” στο εργοτάξιο, εργαζόμενη σε τεχνική-μελετητική εταιρία, συνάδελφε που είσαι τεχνικός (σχεδιαστής, ηλεκτρολόγος, προγραμματιστής) στην έρευνα, το εμπόριο ή τη βιομηχανία:

οι εργαζόμενοι σε ολόκληρο τον κόσμο βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την επέλαση ενός σύγχρονου εργασιακού Μεσαίωνα, που δεν λέει να κοπάσει. Η πολιτική της ακρίβειας καθημερινά ρημάζει το εισόδημα μας, ο μισθός δεν φτάνει για βενζίνη, ΔΕΗ, νοίκι, σούπερ-μάρκετ, θέρμανση. Η πραγματικότητα αυτή δεν αποτελεί κάποιο “φυσικό φαινόμενο” για όλες τις κοινωνικές τάξεις, αλλά μια πολιτική που κάνει τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους. Από άκρη σε άκρη του κόσμου, οι εργαζόμενοι απειλούνται να γίνουν θυσία στους πολεμικούς ανταγωνισμούς για να μοιράσουν ξανά οι “μεγάλοι” τον κόσμο. Από μήνα σε μήνα, οι εργαζόμενοι καλούνται να κάνουν τη μία θυσία μετά την άλλη, για να “βγει η χασούρα” του κεφαλαίου. Ως πότε;

Ποια είναι η πραγματικότητα που βιώνουμε τόσα χρόνια στον κλάδο των μισθωτών τεχνικών;

Όλα αυτά “έπεσαν από τον ουρανό”, ή μήπως πάτησαν σε μια ήδη διαμορφωμένη πραγματικότητα στον κλάδο των μισθωτών τεχνικών; Έχουμε στα αλήθεια συνάδελφε γνωρίσει μόνιμη και σταθερή δουλειά με εγγυημένες υπερωρίες και ασφάλιση; Ή δουλεύουμε σε έναν κλάδο αναπτυσσόμενο, με μεγάλα κέρδη, και εργαζόμενους χωρίς εξασφαλισμένα δικαιώματα; Με ή χωρίς “μπλοκάκι”, οι εργαζόμενοι του κλάδου συχνά δουλεύουμε πάνω από 8ωρο, με απλήρωτες υπερωρίες “μέχρι να βγει το πρότζεκτ”,  με συμβάσεις λίγων μηνών (ή μαύρα και ανασφάλιστα...), για ένα μισθό που για τους περισσότερους από μας δεν μπορεί να καλύψει βασικές ανάγκες.

Πάνω σε αυτή την πραγματικότητα “πάτησαν” οι εξελίξεις με πρόσχημα την πανδημία, για την οποία ελάχιστα μέτρα υπήρξαν στους χώρους δουλειάς. Η τηλεργασία γενικεύτηκε με τέτοιον τρόπο που να απομακρύνει τους συναδέλφους, και να “κανονίσει” η εργοδοσία τα λειτουργικά της έξοδα. Πέρασε ο νόμος Χατζηδάκη που δίνει το ελεύθερο για την “ατομική διευθέτηση του χρόνου εργασίας” και την καταπάτηση του 5νθημερου-8ωρου. Και επειδή γνωρίζουν ότι αυτή η πολιτική θα  γεννήσει αντιστάσεις, επεμβαίνουν στα εσωτερικά των Σωματείων, προκειμένου να βγάλουν στην παρανομία τις απεργίες και τη συνδικαλιστική δράση.

ΟΡΓΑΝΩΝΟΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙΚΑ Στο Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών – Μακεδονίας,
ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΠΟΥ ΝΑ ΕΞΑΣΦΑΛΙΖΕΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ.

Σήμερα περισσότερο από ποτέ είναι ανάγκη να ανοίξει η συζήτηση για το πώς θα διεκδικήσουμε τα δικαιώματα μας. Το ότι αυτή η κατάσταση δεν πάει άλλο το διαπιστώνουμε καθημερινά. Αυτό που έχουμε ανάγκη είναι να οργανωθούμε, να συναντηθούμε όλοι μαζί ως κλάδος, να βγούμε στο δρόμο, να διεκδικήσουμε τις ανάγκες μας. Η απόφαση του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών Μακεδονίας να διεκδικήσει Συλλογική Σύμβαση Εργασίας που να καλύπτει όλους τους μισθωτούς τεχνικούς, δίνει τη δυνατότητα για να εκφραστεί μαζικά η καθημερινή μας αγωνία .Το μέλλον μας βρίσκεται στην Οργάνωση και στον Αγώνα: Τίποτα δεν μας χαρίζεται, όλα κερδίζονται με τη μαζική συλλογική πάλη. 

ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ:

-> Συλλογική Σύμβαση Εργασίας υποχρεωτική για όλους τους εργαζόμενους του κλάδου.

-> Αυξήσεις στους μισθούς που να καλύπτουν το κόστος ζωής!

-> 5νθήμερο-8ωρο — Καμία απλήρωτη υπερωρία!

-> Κατάργηση του Δ.Π.Υ. (”μπλοκάκι”) — Μόνιμη και σταθερή δουλειά!

-> Ανατροπή του “νόμου Χατζηδάκη” και κάθε μορφής ελαστικής, μαύρης
    και ανασφάλιστης εργασίας.

-> Συνδικαλιστικές ελευθερίες — Καμία εμπλοκή του κράτους στα Σωματεία μας.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΜΙΣΘΩΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ

Εκδήλωση του Σωματείου - Κυριακή 15/5 18:30 - Αμφιθέατρο 4 Εποχών Νέα Παραλία Θεσσαλονίκης

 Το Σωματείο Μισθωτών Μακεδονίας καλεί όλους τους εργαζόμενους την Κυριακή 15/5 και 18:30 στο Αμφιθέατρο 4 εποχών στην Νέα Παραλία Θεσσαλονίκης στην εκδήλωση με τίτλο:

"Οι Μεγάλοι Ταξικοί Αγώνες του Σήμερα, Φάρος στην Πάλη για Ζωή και Δουλειά με Δικαιώματα, στο Ύψος των Αναγκών μας."

 

 

 

Η Αγωνιστική Πρωτοβουλία Μισθωτών Τεχνικών στηρίζει την εκδήλωση του Σωματείου (άλλωστε αποτέλεσε και πρόταση μας προς τη Γενική Συνέλευση του Σωματείου), και καλεί σε μαζική συμμετοχή σε αυτήν, καθώς δίνεται η ευκαιρία να εκφραστεί η ταξική αλληλεγγύη στους εργατικούς αγώνες COSCO-ΛΑΡΚΟ-KAVALA OIL.

 

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΜΙΣΘΩΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ   

 

Επικοινωνία: www.facebook.com/agoproth

 

 

 

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 2022 – ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΠΑΛΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

                    ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΚΥΡΙΑΚΗ 1 ΜΑΗ – 11.00 ΚΑΜΑΡΑ

Οι εργαζόμενοι σε όλο τον κόσμο γιορτάζουν τη φετινή Πρωτομαγιά σε πολύ δύσκολες συνθήκες. Οι εργαζόμενοι, που παράγουν τα πάντα σε αυτή την κοινωνία, φτάνουν στο σημείο να μην έχουν εξασφαλισμένο τίποτα – γι' αυτό το λόγο, πρέπει να διεκδικήσουν τα πάντα. Την Ειρήνη, το Ψωμί, τις Ελευθερίες, την ίδια τους τη Ζωή. 

Ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι αποτέλεσμα του ανταγωνισμού ανάμεσα στις μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΡΩΣΙΑ για τον έλεγχο των ζωνών επιρροής. Οι ιμπεριαλιστές παρασέρνουν ξανά την ανθρωπότητα στον πόλεμο, όπως και άλλες φορές στο παρελθόν (όπως σε Συρία, Αφγανιστάν, Ιράκ, Γιουγκοσλαβία, Λιβύη...). Και απειλούν με συνολική ανάφλεξη.

Εμπλεκόμενη σε αυτό το νέο μακελειό είναι και η χώρα μας, τόσο με την αποστολή οπλισμού, όσο και μέσα στο πλαίσιο των ΝΑΤΟϊκών δεσμέυσεων και των βάσεων. Το γεγονός ότι χειροκροτήθηκαν τα ναζιστικά τάγματα Αζόφ στη Βουλή είναι απλώς η κατάληξη αυτής της πολιτικής.

Η πολιτική της ακρίβειας και της φτώχειας χτυπάει “κόκκινο” καθώς οι δήθεν “αυξήσεις” στους μισθούς και τα επιδόματα-κοροϊδία της κυβέρνησης δεν φτάνουν για να καλύψουν ούτε ένα μέρος από την δραματική χειροτέρεψη των όρων ζωής. Πολλοί εργαζόμενοι και άνεργοι αδυνατούν πλέον να καλύψουν βασικές τους ανάγκες. Η κατάσταση αυτή κάνει επιτακτική την πάλη για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς που να καλύπτουν το κόστος ζωής. 

Οι όροι δουλειάς και ζωής χειροτερεύουν, με την εργασιακή εκμετάλλευση να γίνεται καθεστώς, με τα ελαστικά ωράρια να προωθούνται όλο και περισσότερο, με το νόμο Χατζηδάκη να χτυπάει το 8ωρο και να βγάζει τους απεργιακούς αγώνες στην παρανομία.  

Η Πρωτομαγιά καθιερώθηκε ως ΑΠΕΡΓΙΑ, ως μέρα τιμής στους εργατικούς αγώνες. Την Πρωτομαγιά του 1886 στο Σικάγο οι εργάτες για πρώτη φορά κατέκτησαν με αιματηρό αγώνα το 8ωρο. Και από τότε αποτέλεσε σύμβολο των εργατικών και επαναστατικών αγώνων. Σήμερα, που η ανθρώπινη γίνεται θυσία στους πολέμους, ή λογαριάζεται ως “λογιστικό έξοδο” μέσα στην πανδημία και θέλουν να μας γυρίσουν τα εργασιακά δικαιώματα αιώνες πίσω, οι εργαζόμενοι έχουν ανάγκη περισσότερο από ποτέ την ταξική οργάνωση. Έχουν ανάγκη να δώσουν τις δικές τους μάχες για τις κατακτήσεις της σημερινής εποχής.

 

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΧΑΡΙΖΕΤΑΙ – ΟΛΑ ΚΑΤΑΚΤΩΝΤΑΙ ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ.

 

1Η ΜΑΗ ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ, ΤΟ ΨΩΜΙ, ΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΓΙΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΜΑΣ ΣΤΗ ΖΩΗ.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΜΙΣΘΩΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ

 

Επικοινωνία: www.facebook.com/agoproth

 

 6 ΑΠΡΙΛΗ-ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ
ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΑ!

Παλεύουμε για:

ΕΙΡΗΝΗ

Ενάντια σε πόλεμο, ιμπεριαλισμό, επεμβάσεις Ανταγωνισμούς ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-Ρωσίας

ΜΙΣΘΟΥΣ

Αυξήσεις που να καλύπτουν το κόστος ζωής και όχι επιδόματα εξαθλίωσης

ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Για την ανατροπή του νόμου Χατζηδάκη που καταπατά το 8ωρο και φιμώνει τα Σωματεία

ΥΓΕΙΑ

Για προσλήψεις στα νοσοκομεία και όχι νέες ιδιωτικοποιήσεις

Αγωνιστική Πρωτοβουλία Μισθωτών Τεχνικών

6 ΑΠΡΙΛΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ: ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΑ! Ενάντια σε: πόλεμο, ακρίβεια, εκμετάλλευση! Για: ειρήνη, μισθούς, υγεία!

Συναδέλφισσα, συνάδελφε,

Η Γενική Απεργία που έχει προκηρυχθεί για ιδιωτικό και δημόσιο τομέα στις 6 Απρίλη βρίσκει τους εργαζόμενους αντιμέτωπους με τις επιπτώσεις που έχει η κρίση του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού: πόλεμος-προσφυγιά, ακρίβεια, εκμετάλλευση, υποτίμηση της ίδιας της ανθρώπινης ζωής μπροστά στην πανδημία. Απέναντι σε αυτές τις εξελίξεις, οι εργαζόμενοι μόνο με τον οργανωμένο, μαζικό συλλογικό αγώνα μπορούμε να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα μας.  

ΣΤΙΣ 6 ΑΠΡΙΛΗ πρέπει να ακουστεί δυνατά η φωνή της εργαζόμενης κοινωνικής πλειοψηφίας, που παράγει τα πάντα, αλλά θέλουν να την αφήσουν χωρίς να έχει τίποτα!

 

ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ.

Οι δραματικές εξελίξεις στην Ουκρανία δεν ήρθανε “από το πουθενά”. Είναι αποτέλεσμα του ανταγωνισμού όλων των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων (ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-Ρωσία, ΕΕ, Κίνα) για τη μοιρασιά των ζωνών επιρροής. Αυτός είναι o λόγος πίσω από τη ρωσική εισβολή, πίσω από την επέκταση και τις επεμβάσεις του ΝΑΤΟ. Έτσι διαλύθηκαν: Αφγανιστάν, Ιράκ, Συρία, Λιβύη και Γιουγκοσλαβία. Απέναντι στην εφιαλτική προοπτική μιας γενίκευσης του πολέμου και του σφαγιασμού των λαών της περιοχής, να φωνάξουμε για την ΕΙΡΗΝΗ, τον ΤΕΡΜΑΤΙΣΜΟ του πολέμου στην Ουκρανία, ενάντια σε κάθε ιμπεριαλιστή-φονιά, ενάντια στην εμπλοκή της χώρα μας στα ιμπεριαλιστικά σχέδια, ενάντια στην επέκταση των Νατοϊκών βάσεων του θανάτου.

ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ, ΓΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΜΙΣΘΩΝ ΠΟΥ ΝΑ ΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΖΩΗΣ.

Ήδη από την προηγούμενη χρονιά καύσιμα, ενέργεια και τρόφιμα ακριβαίνουν καθημερινά. Οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης και της πανδημίας φορτώνονται στην πλάτη των εργαζόμενων. Η ακρίβεια που αποτελεί διαχρονική πολιτική των κυβερνήσεων και της ΕΕ, έχει εκτοξευτεί μετά την Ουκρανική κρίση σε τέτοια επίπεδα, που μεγάλο τμήμα των εργαζόμενων δεν μπορεί να “βγάλει το μήνα”, να καλύψει τις βασικές του ανάγκες. Το μόνο που έχει να προσφέρει η κυβέρνηση στους εργαζόμενους είναι κάποιες “αυξήσεις” μισθών που είναι στην πραγματικότητα μειώσεις, και κάποια επιδόματα-κοροϊδία. Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να αποδεχθούμε την εξαθλίωση. Πρέπει να παλέψουμε, όπως έκαναν οι εργαζόμενοι της e-food, όπως κάνουν οι εργάτες σε COSCO, ΛΑΡΚΟ, ΚΑΒΑΛΑ-OIL. Μαζικά, οργανωμένοι στα Σωματεία μας, απεργιακά, ΑΠΑΙΤΩΝΤΑΣ: Πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς, που να καλύπτουν το κόστος ζωής.

ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ, ΣΤΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΥΣΗ ΤΩΝ ΟΡΩΝ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΖΩΗΣ ΜΑΣ

Η κυβέρνηση μέσα σε όλο αυτό το τοπίο συνεχίζει να προωθεί παλιά και νέα μέτρα που χειροτερεύουν τους όρους δουλειάς και ζωής των εργαζόμενων. Εφαρμόζουν το νόμο Χατζηδάκη (4808), που βγάζει στην παρανομία τα Σωματεία και την Απεργία, και δίνει στην εργοδοσία το δικαίωμα να καταπατήσει το 5νθήμερο-8ωρο. Φέρνουν νόμο για την ιδιωτικοποίηση όλων των τομέων της Υγείας εν μέσω πανδημίας, ενώ τα νοσοκομεία είναι γυμνά από προσωπικό. Χτυπούν το Ταμείο Ανεργίας με το νέο νομοσχέδιο που ετοιμάζουν για τον ΟΑΕΔ, το οποίο έρχεται για να κόψει το επίδομα ανεργίας σε χιλιάδες μακροχρόνια άνεργους. Θέλουν να δουλεύουμε περισσότερο, να πληρωνόμαστε λιγότερο, και να μην δίνουν “ούτε Ευρώ” για τις κοινωνικές μας ανάγκες.

Για όλους αυτούς τους λόγους, να βγούμε μαζικά στους δρόμους. Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες καλούν την Απεργία στις 6 Απρίλη χωρίς καμία διάθεση για συνέχιση. Αφήνουν τους εργαζόμενους χωρίς συνελεύσεις, χωρίς ενημέρωση, χωρίς οργάνωση. Εμείς όμως, ο κόσμος της δουλειάς, έχουμε κάθε συμφέρον να ξεπεράσουμε αυτούς τους σχεδιασμούς. Να ανοίξουμε το δρόμο των μαζικών και ανυποχώρητων αγώνων. Γιατί εκεί βρίσκεται η ΖΩΗ και το ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ.

 

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΜΙΣΘΩΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ

www.facebook.com/agoproth

 

Για το γυναικείο ζήτημα

Πρόταση πλαισίου για τη σύσταση επιτροπής για το γυναικείο ζήτημα στο ΣΜΤ

 

Την περίοδο που το σύστημα επιτίθεται, ξεθεμελιώνει κάθε δικαίωμα, τρομοκρατεί το λαό και πυροδοτεί νέους άδικους πολέμους (Ουκρανία), η επίθεση στην γυναίκα συνεχίζεται και μεγαλώνει. Η γυναίκα βλέπει τα δικαιώματα της να εξαφανίζονται, τόσο στο εργασιακό όσο και στο κοινωνικό/οικογενειακό περιβάλλον. Ωστόσο, αυτό δεν αποτελεί νέα εξέλιξη για τη θέση της γυναίκας, μιας και η διπλή καταπίεσή της είναι δομικό στοιχείο του καπιταλιστικού συστήματος. Σήμερα, είναι περισσότερο από αναγκαία η ύπαρξη ενός γυναικείου κινήματος το οποίο να πορεύεται μαζί με το εργατικό και με έντονο αντιπολεμικό - αντιιμπεριαλιστικό χαρακτήρα. 

Η καταπίεση της γυναίκας έχει έντονο ταξικό χαρακτήρα και εν μέσω της κρίσης οξύνεται, όπως συμβαίνει και με όλα τα καταπιεζόμενα κοινωνικά στρώματα και ομάδες. Συγκεκριμένα, η εργαζόμενη γυναίκα βιώνει πολύ έντονα αυτή την όξυνση στους χώρους εργασίας. Η πιθανότητα πρόσληψής της είναι δυσανάλογα χαμηλή (το ποσοστό ανεργίας στις γυναίκες φτάνει το 21,2%, ενώ για τους άντρες το 12,3%), καθώς αποτελεί ζήτημα το πλάνο έναρξης οικογένειας στα ακόλουθα χρόνια. Όταν και αν καταφέρει να προσληφθεί, ο μισθός της γυναίκας είναι διαχρονικά χαμηλότερος από έναν ήδη πενιχρό μισθό, που δεν μπορεί να καλύψει βασικές ανάγκες. Ταυτόχρονα, η άδεια μητρότητας διαχρονικά όλο και μειώνεται, αφήνοντας έτσι περιθώριο για εργαλειοποίηση της άδειας πατρότητας, που εισήχθη τα τελευταία χρόνια. Ίσως βρεθούμε αντιμέτωπες με μια ακόμη μελλοντική μείωση στην άδεια μητρότητας. Επεξηγηματικά, δίνεται σήμερα η επιλογή στους γονείς, είτε να πάρει η γυναίκα ολόκληρο το διαθέσιμο διάστημα ως άδεια (17 εβδομάδων), είτε να μοιραστεί μεταξύ των 2 γονέων. Φυσικά, η πρόσληψη δεν προσφέρει καμία ασφάλεια, καθώς στα πλαίσια της πανδημίας οι απολύσεις ιδιαίτερα των γυναικών αυξήθηκαν. Λαμβάνοντας υπόψη και το γεγονός πως εδώ και κάποια χρόνια η εργασία της γυναίκας δεν προστατεύεται κατά την περίοδο της κύησης, μιας και έχει περάσει μέσα από ευρωπαϊκό δικαστήριο η απόλυση των εγκύων γυναικών, είναι φανερή η δυσμενή  θέση της γυναίκας στη σημερινή αγορά εργασίας. 

Ταυτόχρονα, η σύγχρονη γυναίκα, έχει να αντιμετωπίσει τις έμφυλες διακρίσεις σε βάρος της αλλά και το πώς αυτές απορρέουν από την ταξική της θέση, με τη σεξουαλική παρενόχληση στους χώρους εργασίας να είναι ένα πάρα πολύ συχνό φαινόμενο, η λεκτική και η σωματική βία και ο σεξισμός να κυριαρχούν στην καθημερινότητα της. Ο νόμος για τη συνεπιμέλεια καταργεί κατακτήσεις γύρω από το διαζύγιο, την επιμέλεια παιδιών και δικαιώνει τον σύζυγο που κακοποιεί, ο οποίος μπορεί να καταλήξει μέχρι και στη δολοφονία της. Φαινόμενο  όλο και πιο συχνό τα τελευταία χρόνια, όπου οι γυναικοκτονίες / δολοφονίες γυναικών βάσει φύλου αποτελούν συχνές εικόνες στις ειδήσεις. Φυσικά και από την καταπίεση της γυναίκας δεν θα μπορούσε να λείπει και η εκκλησία, η οποία έρχεται με την χρηματοδότηση του Υπουργείου Παιδείας να επιβάλει τους δικούς της κανόνες στο σώμα της γυναίκας. Τα συνέδρια Γονιμότητας και τα βιντεάκια  για την υποτιθέμενη σεξουαλική αγωγή έρχονται να ρίξουν το φταίξιμο  στην γυναίκα, και όχι φυσικά στους μισθούς πείνας. Προσπαθώντας να ποινικοποιήσουν τις αμβλώσεις, θέτοντας άμεσο ζήτημα αμφισβήτησης τους και το δικαίωμα της γυναίκας να ορίζει το σώμα της. 

Το γυναικείο ζήτημα έχει αποτελέσει και στο παρελθόν αιτία για δυναμικούς αγώνες και έχει βγει νικηφόρο σε κατοχυρώσεις δικαιωμάτων, τόσο στο χώρο της εργασίας όσο και στην κοινωνία. Επομένως, καθόλου περίεργο δεν είναι ότι το σύστημα ακολουθεί στο σήμερα μια πολιτική ενσωμάτωσης του γυναικείου κινήματος με διάφορα μέσα. Ένα παράδειγμα τέτοιας προσπάθειας αποτελεί ο αντεργατικός νόμος Χατζηδάκη (4808/21) που ενώ έρχεται να καταργήσει το βασικό δικαίωμα των εργαζομένων, το 5νθημερο-8ωρο, και τα εργαλεία διεκδίκησης δικαιωμάτων, τη συνέλευση και την απεργία, “πλασάρεται” ταυτόχρονα ως ο νόμος που θα αντιμετωπίσει τα φαινόμενα σεξουαλικής παρενόχλησης στους χώρους εργασίας. “Προσπαθεί” να αντιμετωπίσει την σεξουαλική παρενόχληση, χρίζοντας “υπεύθυνο” τον εργοδότη, που μπορεί κάλλιστα να είναι ο ίδιος ο θύτης. Ενώ ταυτόχρονα, το Υπουργείο Πολιτισμού, που διόρισε τον Λιγνάδη σαν καλλιτεχνικό διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου, αργότερα μένει “σοκαρισμένο” στις καταγγελίες για βιασμούς ανηλίκων. Παρόλα αυτά, τάσσεται δήθεν δίπλα στα θύματα σεξουαλικής κακοποίησης, χρησιμοποιώντας το #MeToo. Το Υπουργείο Παιδείας χρηματοδοτεί σκοταδισμό μαζί με την εκκλησία στον βωμό της υπογονιμότητας. Τέλος, στα πλαίσια του πολύκροτου βιασμού της Γεωργίας στη Θεσσαλονίκη, ακουγόταν συχνά πόσο “καλός” και χρήσιμος είναι ο νέος νόμος για το έγκλημα του βιασμού, μιας και οι ποινές είναι πολύ πιο αυστηρές. Στην πραγματικότητα, έχει γίνει σχεδόν αδύνατο να αποδειχθεί πως έχει διαπραχθεί το έγκλημα. Η αστική δικαιοσύνη δεν αποτελεί εργαλείο για εμάς. Την αστική τάξη και τα συμφέροντά της υπηρετεί. 

Η καταπίεση της γυναίκας έχει έντονο ταξικό και κοινωνικό χαρακτήρα, που διαιωνίζεται μέσα από το σύστημα και τους θεσμούς του (π.χ. κράτος, δικαιοσύνη, εκκλησία), καθώς και από το κυρίαρχο πρότυπο οικογένειας. Δεν μπορούμε να περιμένουμε πως τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες θα τα λύσουν οι ίδιοι που τα προκαλούν. Το πραγματικό εργαλείο που έχει η γυναίκα είναι τα σωματεία και οι οργανωμένοι αγώνες στο πλευρό του εργατικού-λαϊκού κινήματος ως οργανικό τμήμα αυτού. Η λύση δεν θα δοθεί από κανένα αστικό κόμμα ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ-ΚΙΝΑΛΛ, κανένα θεσμό (δικαιοσύνη, κράτος και εκκλησία), κανέναν άλλο παρά από εμάς τις ίδιες. Όπως συνολικότερα τα προβλήματα του λαού, έτσι και το γυναικείο ζήτημα οφείλουμε να το αντιμετωπίσουμε μέσα από τα συλλογικά μας όργανα, τα σωματεία και τις συνελεύσεις. Δίπλα στο λαό και μόνο μαζί με το λαό μπορεί να αντιμετωπίσει τη διπλή φύση της καταπίεσής της.

Διεκδικούμε: 

• Κατάργηση του αντεργατικού νόμου Χατζηδάκη (4808/21)

• Αδιαπραγμάτευτο 5ημερο - 8ωρο. Καμία απλήρωτη υπερωρία

• Δικαίωμα σε ίσους μισθούς για ίση εργασία

• Συλλογικές συμβάσεις με αξιοπρεπείς μισθούς για όλες και όλους, χωρίς έμφυλες διακρίσεις

• Διασφάλιση και αύξηση της άδειας Κύησης – Τοκετού – Θηλασμού με πλήρεις αποδοχές και  ασφαλιστικά δικαιώματα. Καμία απόλυση λόγω κύησης 

• Άδεια πατρότητας και γονικές άδειες, χωρίς μειώσεις μισθών και “κούρεμα” της άδειας μητρότητας

• Καμία ανοχή στη σεξουαλική παρενόχληση στο χώρο εργασίας, καμία ανοχή σε κακοποιητικές συμπεριφορές

• Στήριξη των θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας. Επαρκείς ξενώνες φιλοξενίας, δωρεάν ψυχολογική στήριξη και δωρεάν εκπαίδευση ώστε να μπορέσουν τα θύματα να βρουν εργασία

• Δημιουργία δομών εντός των σωματείων για τη διαχείριση του γυναικείου ζητήματος στους χώρους εργασίας, για τις έμφυλες διακρίσεις κατά την πρόσληψη, την απόλυση και την εργασία, για τη στήριξη των γυναικών που καταγγέλλουν σεξουαλική παρενόχληση – κακοποίηση στο χώρο εργασίας

• Κατοχύρωση του δικαιώματος στην άμβλωση. Όχι στα σκοταδιστικά κηρύγματα κράτους-εκκλησίας

• Πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα και δωρεάν περίθαλψη/ είδη υγιεινής

• Ανατροπή του νόμου για τη συνεπιμέλεια

   

  ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΜΙΣΘΩΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ   

   

  Επικοινωνία: www.facebook.com/agoproth

  
  
   

  
  
  

   

Κινητοποίηση του ΣΜΤ στα γραφεία της RC-DC την Τρίτη 22/2

Κινητοποίηση του ΣΜΤ πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 22/2 στα γραφεία της τεχνικής εταιρείας RC-DC για να καταβληθούν οι οφειλόμενες ασφαλιστικές εισφορές σε συναδέλφισσα εργαζόμενη στην εταιρεία. Στην παρέμβαση συμμετείχε κι η Αγωνιστική Πρωτοβουλία με δικό της πανό. Κατά τη διάρκεια της παρέμβασης φωνάχτηκαν συνθήματα κατά της εργοδοσίας ενώ αντιπροσωπεία του Σωματείου επιχείρησε να συναντηθεί με την εργοδοσία κάτι για το οποίο υπήρξε άρνηση από την εργοδοσία. Κατά τη διάρκεια της κινητοποίησης υπήρξε και παρουσία της αστυνομίας, με το πρόσχημα της εγγύτητας της εταιρείας με το Γαλλικό Ινστιτούτο. Ωστόσο δεν έλειψαν οι ερωτήσεις σχετικά με το αν η κινητοποίηση θα παραμείνει στο πεζοδρόμιο όπως και το να ζητηθούν στοιχεία από κάποια μέλη του ΔΣ, σε εφαρμογή του αντιδημοκρατικού νόμου για τον περιορισμό των διαδηλώσεων.

Κινητοποιήσεις σαν αυτές είναι πολύ θετικές και πρέπει να συνεχιστούν, για την υπεράσπιση των συναδέλφων/συναδελφισσών μας από τις αυθαιρεσίες της εργοδοσίας. Κάθε συναδέλφισσα/συνάδελφος μισθωτός τεχνικός να οργανωθεί στο Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών και να παλέψει μαζί με το Σωματείο και τους συναδέλφους/συναδέλφισσες του στο χώρο δουλειάς για τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας της/του.

 

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΜΙΣΘΩΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ   

 

Επικοινωνία: www.facebook.com/agoproth